Pathological Pawns

bir gun.

2012-01-10T01:23:00.001+02:00

kolajlamak

New year.

2012-01-10T01:22:00.001+02:00

I know it's late. I just sobered up.

And I need love not some sentimental prison

2011-12-20T16:22:00.000+02:00

Vajitus

2011-10-11T00:21:00.001+03:00

Edebiyat fanzini Vajitus geri dönüyor!

Şiir, hikaye, deneme, inceleme; neyiniz varsa gönderin!

vajitus@gmail.com

big love.

2011-10-04T22:20:00.000+03:00

Fairy Tales.

2011-10-04T22:07:00.000+03:00

Art by Ben Newman

bugün.

2011-09-12T01:34:00.001+03:00

uyandım. güzeldi bu kısım.

kahvaltı. domates, peynir, kekik, zeytinyağı.

teker teker kafalarımıza süperkahraman isimleri yapıştırdık, soru sorup tahmin ettik. ben Zatanna, Rand Al'thor, Catwoman, Luke Skywalker, Spock, Storm, Xena gibi şeyler oldum... Shaq Lara Croft, Robin Hood, Rogue, Aquaman, Nightcrawler, Flash, Harry Potter falan, Durul Wonder Woman, Beast, Dr. Who, Punisher, Conan, Thor falan oldu. Güldük.

Sonra iphone'da Revolver denen app ile Rus Ruleti oynadık.

Ben öldüm.

Sonra ölmek çok eğlenceli değil diye, kart oyunları oynadık. Blöf ve President.

Durul blöfte hepimizi yıktı.

he is the bluff master.

President'ı hatırlamadım.

Rain.

2011-09-09T21:26:00.001+03:00

Rain (Minimalist Illusions) by FSRP

i'm with you.

2011-09-03T12:01:00.000+03:00

red hot chili peppers'ın yeni albümünü yüzlerce kez dinledim ve dinlemeye devam ediyorum.

Chad Smith kendini aşmış. Kendini aşan kişi Chad olunca da davullar patlamış.

Anthony her zamanki Anthony... Şarkı sözleri ve harika sesiyle, Flea de aldığı müzik eğitiminin hakkını vermiş. Bi de sınıf arkadaşlarını toplamış albüme katkı sağlasınlar diye.

Yeni biber, gerçi nerden baksan bir buçuk yıl oldu, Josh Klinghoffer ise sınırları zorlamış. Harika bi müzisyen, bi de genç, körpe, deneysel... Hem multienstrümantalist hem de harika, muhteşem, bi sesi var.

Albüm gencecik, yepyeni, enerji dolu. Her notasını hissediceksiniz.

Dahası gelsin, başka bir şey istemiyorum :)

bütün albümü BURDAN dinleyebilirsiniz, ama mutlaka ALIN!

bi de bu şarkıyı bi ayrı dinleyin...
"Take me home, take me hoooome"

tatil.

2011-09-03T11:34:00.000+03:00

Patara'daydım..

Çadırda kaldım.

güneşin batışını denizin içinden izledim...

dalgalarda oynadım, su altı fotoğrafları çektim (daha basılmadılar)

kumlarda yürüdüm

Kitap okudum, azıcık fotoğraf çektim...

Smoke and Mirrors gerçekten çok etkiledi beni...

Patara Antik Kentini gezdim. Sezar'ın oturduğu yerde oturdum..

sonra eve geldim...

alice.

2011-08-19T21:18:00.001+03:00

Bugün en yakın arkadaşımdan bir kitap çaldım: Alice's Adventures in Wonderland & Through the Looking-Glass (Okuyun ya da Satın Alın). Çünkü oturup hiçbir şey yapmazken Lewis Carroll ve Alice karakterini esinlendiği dedikodusu olan Alice Liddell arasındaki ilişkiyi araştırdım. Okudum. Alice'i ondan esinlenmediği söyleniyor. Ama hayatında bu kadar önemli bir yeri olan kızın hikayenin kahramanı olmaması çok küçük bir ihtimal. Lewis Carroll'ın Alice'e aşık olduğu, bir pedofili olduğu iddia ediliyor.

İşte Alice Liddell ve Lewis Carroll'ın fotoğrafları...

Lewis Carroll'ın çektiği diğer fotoğraflar.

2011-08-19T19:41:00.000+03:00

Aşk budur

2011-08-17T15:17:00.004+03:00

fuckthatshit

2011-08-03T12:38:00.000+03:00

Nathan Young. İdolümsün.

love yuh, mate.

Çöl.

2011-08-02T15:33:00.001+03:00

Gidesim var.

Fena halde çöle gidesim var.

Kavrulasım var.

Güneşin sıcağında yanasım var.

Derim acısın.

Kumda yıkanayım.

Dudaklarım kurusun.

Gözlerim yansın.

Gece üşüyeyim.

http://dzayabodorji.tumblr.com/

bağımlısıyım. it sucks.

2011-08-01T14:43:00.000+03:00

Her hafta TRUE BLOOD bekliyorum.

bütün hafta boyunca bir sonraki bölümün sneak peeklerine bakıyorum, promolarını izliyorum.

pam'in hastasıyım.

Sookie (Sookeh)'nin nasıl bu kadar çirkin görünebildiğine şaşırıyorum.

Ve evet, harbiden Eric ve Sookie öpüşünce içimde zafer çığlıkları beliriyor.

Vampir fantezimi kabul ediyorum.

Twilight or True Blood?

TRUE BLOOD= becoz only thing that sparkles in true blood is LAFAYETTE!

period.

uyumsuzum. uğraşmam. boşveririm.

2011-07-30T21:57:00.002+03:00

Saya's Eye

2011-07-30T21:49:00.000+03:00

Fotoğraf blogumu biraz güncelledim. yeni halinden fena halde memnunum.

http://sayaseye.tumblr.com

yeni kafa.

2011-07-30T05:49:00.000+03:00

kafa dediğin şey garip bir şey. zaman geliyor oturup böyle saçma sapan yazabiliyosun sabahın 5:40'ında.

saat 20:30'dan beri film izlemiş olmana rağmen.

fight club izledik mesela. illuminati sembollerini saymaya çalıştık beceriksizce. o gök kuşağı/üçgen olayı olan kahve kupası falan mesela.

sonra sofia coppola'dan somewhere'i izledik. orgazm olamadığım çok iyi bir seks gibiydi. hoşuma gitti. filmin bi yerinde stephen dorff seks sırasında uyuya kalıyordu, ben de ona benzettim durumu. bu arada çok süperdi stephen dorff, sinemacı kafasını bi yana bırakıp bildiğin herifi izledim bi süre. filmin diğer kısmı da ferrari kıçı ve elle fanning'in duru güzelliğinden ibaretti.

ne hikmetse canımız cronenberg'in shivers'ını izlemek istedi. akıllara ziyan bi film. freud yaşasaydı çok takardı filme. ama cronenberg'den ne bekliyoduk ki zaten?

sonra da trainspotting. choose life. lust for life. such a perfect day.diyecek söz bulamıyorum ama normal, en son onu izledim çünkü. sabah yine gelin yine anlatayım.

Cronenberg on Eroticism

2011-07-30T05:02:00.000+03:00

Everything is erotic that everything is sexual. Even old flesh is erotic flesh.

A disease is the love of two alien kinds of creature's for each other.

And even dying is an act of eroticism.

The talking is sexual, the breathing is sexual. And even the physicly exists is sexual.

Her şey erotiktir ve her şey cinseldir. Yaşlı bir et bile erotik bir ettir.

Hastalık birbirine tamamen yabancı iki türün birbirlerine olan aşkıdır.

Ölmek bile erotik bir eylemdir.

Konuşmak cinseldir, nefes almak cinseldir. Fiziksel varoluş bile cinseldir.

...

Free Society's Restricted People

2011-07-25T21:28:00.000+03:00

http://fsrpeople.tumblr.com/

sinirli insan sinirli halinin gif'ini yapınca siniri geçiyormuş.

2011-07-22T18:57:00.000+03:00

önce moralim bozuktu. sonra baya düzeldim.

iyileştim.

şimdi çalışıyorum, dedim ki üşengeçliği bırakıp biraz çeviri yapıp biraz para kazanayım.

ama tabii ki çeviri beni bu hale getirdi:

The Adventures of Rain Dance Maggie

2011-07-16T03:02:00.002+03:00

Listen!! / Dinle!!

Josh Kilinghoffer you are the man.

Red Hot Chili Peppers

her zamanki gibi

süper.

this summer will be so red hot.

ruhum suyun altında boğuluyormuş gibi ve ben suyun üstünde süzülüyorum.

2011-07-02T23:54:00.001+03:00

kurt kaptı.

2011-07-02T23:48:00.000+03:00

David Lynch - Instrumental

2011-01-30T00:04:00.000+02:00

David Lynch filmlerinden derlenlenmiş enstrümantel müzikler -Yükle

1. Jitterbug - Mulholland Drive

2. Dark Spanish Symphony - Wild at Heart

3. Pretty Fifties - Mulholland Drive

4. Mysteries of Love - Blue Velvet

5. Rose’s Theme - The Straight Story

6. Perdita - Wild at Heart

7. Go Get Some - Mulholland Drive

8. Rabbit’s Theme - INLAND EMPIRE

9. Dark Lolita - Wild at Heart

10. Red Bats with Teeth - Lost Highway

buradan bulundu: Symbiotaxiplasm

Take My Heart...

2011-01-26T18:05:00.001+02:00

Diana F+'nın yeni kıyafeti...

,
Diana Mini'den sonra Diana F+ almayı hiç düşünmesem de her kılığı bir ayrı güzel, ve bunu düşünmeden edemiyorum...

Ayrıca €89.00 bir plastik kamera için korkunç derecede saçma bir fiyat.

Kameranın diğer Diana'lardan farkı üzerinde Adem ve Havva'nın olması ve sevgililer günü için özel üretilmiş olması. lomography.com'un bu tavrına gıcık olduğumu belirtmek zorundayım Ama tasarımın güzelliği ayrı bir mevzu..

My Life - Hayatım

2011-01-24T03:07:00.000+02:00

Coco Cola Light, Berlin kupam, defterlerim, sinema dergilerim (Altyazı, Sinema'nın üstünde), bilgiyasarım, zımbam, Rosuare dünyası haritam, lambam (ampulsüzdür), kalemler, bir adet yo-yo, 1TB harici harddisk, ıvır zıvır koymalık kutular, Catwoman figürinim, Japon işi yelpazem, panomdan sarkan notlar...

benim hayatım bu kadar galiba.

These days i mostly feel like this....

2011-01-22T01:36:00.002+02:00

Tamagotchi and Me.

2011-01-22T00:59:00.000+02:00

Olay şu ki...

Aslında bi sanal bebek bulup kampüste onunla oynayıp sesiyle insanları gıcık etmek istiyodum. Sonuçta bağımlılık yaptı. Şu an ilk sanal bebeğimin torunu ve ailedeki ilk kız olan Rei adında bir Tama'm var. Oldukça çirkin bir kız. hahahaha....

Sticker'ları ayrıca ben ekledim. Özellikle balıklara bayılıyoruz ailecenek.

Halloween Awaits You...

2010-10-31T12:00:00.000+02:00

Bir Göz Kırpması ve Bir Pena...

2010-10-07T20:39:00.004+03:00

Şimdi durup düşünüyorum...

İlk gün Die Toten Hosen (evet, ilk gün, her şeyin başlangıcı.. 7 senedir beklediğim an). Aklımda kalanlarsa başta Kuddel ile iki kere gülüşmemiz. Bir gerçek bir DtH hayranı olan sağır kedi'ye (herkesten önce konser girişindeydi, ben anlamam) bakarak birlikte gülmemiz sonra da koca konserde tek Fenerbahçeli olduğum anlaşılınca yine de çığlık çığlığa takımımı savunmamdan çok hoşlanması ve yine beraber gülmelerimiz. Sanki salonumda eğleniyorduk. Sonra son şarkı You'll Never Walk Alone sırasında (eh liverpool hastası punk grubu başka oluyor, zaten şarkıyı Istanbul'a adadılar 2005'teki UEFA şampiyonluğu adına) Basçı Andi'nin gözlerini en ön sırada duran bana dikmesi ve son mısraları ("You'll neeeveeer waaaaalk aaalooooooone") beraber -cidden beraber- söylememiz. Ayrıca Campino'yu pipisini ellemek ve sonrasında da dürtüklemek (evet Campino'nun pipisini işaret parmağıyla dürtükledi) şeklinde taciz eden kadın da hemencecik aklıma geliyor. Ve Campino'nun Stagediving'i (sonrasında NMA konseri sırasında ister istemez iyi ki ghetto da olmamış konser dedim, zira Campino kesin o balkona çıkar oradan atlardı, yapmadığı şey değil) ve birden Bronx'taki ara oda'ya girip herkesin gözünden kaybolması -güvenlik görevlileri ve kendi korumaları da dahil bu herkese- ve neticede izdihamdan bir Türk genci tarafından kurtarılması da çok önemli, ayrıca bu Türk Genci sahneye çıkarıldı, sahneye çıkan ikinci Türk Evladı oldu ve uslu uslu şarkı söylendi ve sonra hooop en garip yerlerden kurtulup konserin devamını V.I.P. saflarında izlemeye devam etti. Eee, her kahramanlığın bir ödülü var. Ön saflarda sadece -bizim dışımızda- Almanların olması grubu önce biraz şaşırttı ama heralde arkalara gidince bizim Istanbulluları görüp aslında konseri izlemeye geldiğimizi anlamış oldular hem böylece. Eh tabi bir de Höskhür Bach vardı, the konserdeki tek sakallı adam, dikkat çekmemesi mümkün değildi; zira bütün grup sevdi onu ve bodyguard (Herr Law - konser boyunca yanımdaydı ve hiç görüş açımı kapatmadığı gibi Andi'nin basına kafamı çarpmamamı da ona borçluyum yoksa o itişip kakışma sırasında mümkün değildi) bi de portresini çekti arkadaşın. Ama resim biraz siyah çıkacak (kocaman sırıtıyorum bu cümleyi yazarken)

Sonuçta; herifler harbiden iyi çalıyor, ayrıca "We drink, we share" mottosuyla herkese sahneden bira ve su dağıttılar eğer içmemiş olan varsa sahiden şanssız bir varlıkmış kendisi. Hatta Kuddel özel olarak bizim ekibin anırmaları karşısında bana su şişesini özel olarak emanet etti.. Eh herkes bir yudum içip yanındakine verdi. Bana bira denk gelmedi ama Campino bol bol dağıttı. Dediğim gibi sanki salonumuzdaydı parti, sanki kırk senedir tanıyodum adamları.

Ve tekrar düşünüyorum...

New Model Army konserinde yine biz vardık ertesi gün ve yine en öndeydik. Bu sefer bütün seyirciler esmerdi ama, Höskhür Bach çok yabancılık çekmedi(:D). Aklıma ilk gelen şey Justin Sullivan. Tam karşımda duruyordu ve voodoo büyücüsü gibiydi, ayin yönetiyormuş gibiydi ve beni benden aldı, korkutucuydu da... Sonra Marshall abimiz geliyor aklıma... Herkesle teker teker göz teması kuruyor gibiydi ama Green and Grey çalarken beraber şarkı söylediğimizi hatırlıyorum. Ne zaman göz teması kursak hemen gözlerini kocaman açıp sırıtıyordu. Ayrıca Höskhür Bach ile aralarında özel bir ilişki vardı, biz de onu böyle mülayim bir çizer arkadaşımız sanırdık, şeytanın ikinci dereceden kuzeniymiş meğerse... Ama en çok Ocean Rising'i düşünüyorum. Ve Karanlık kadar güçlü bir şey yok. Ocean Rising...rising... dedi dedi hepimiz güzelim mavi ışık altında okyanus sandık kendimizi ve birden sahne karardı, üzerimizde mavi ışıklar vardı sanırım-çok net hatırlamıyorum, ciddi anlamda o an kendimi kaybetmiştim. Söylenecek başka söz bulamıyorum, sadece NMA gerçekten ve gerçekten çok etkileyiciydi. Sadece DtH'nin seyircisini tercih ederim, dedim ya herifler bencil değil. NMA konserindeki bazıları sahneden su verilseydi içer, içemediklerini üzerlerine boca ederlerdi, kimseye de koklatmazlardı kırk yıllık dostu değilse. Neyse sanırım tek bir negatif yan olarak bunu gösterebilirim ama o kadar harika bir konserdi ki lafı bile olmaz aslında bunların. Dedikodu malzemesi işte.

Ha bu arada Justin Sullivan'ın penasını kaptım, konser sonrası imzalanmış NMA damgalı baget kapmak kadar olmasın (kimden bahsettiğim bellidir heralde, o da şeytan'ın kuzenini zaten, bala bak -evet Sarı, senden bahsediyorum.) harika bir ödül oldu benim için. Ayrıca Setlist de attık cebe gelirken. Sahnede ne kullandılarsa aldık yani... :D (Yine aklıma geliyor ama konser sonrası alana geri geldiğinde Campino bana göz kırptı demiş miydim? -tamam biliyorum, sustum)

Çok eğlendim. Her gün DtH ardından NMA konserine giderim!

Die Toten Hosen Gerçekten İstanbul'daydı...

2010-10-03T00:39:00.002+03:00

ve biz oradaydık.

Fotoğrafları itiraf etmeliyim ki internetten buldum. Fotoğrafları çeken kızı gayet net hatırlıyorum, konseri en önden izledi, bizimle beraber alana ilk varan ekiptendi ve pembe saçları vardı, şey Vampirella'nın

Setlist:

- Spiel mir das Lied vom Tod

1. Strom

2. Weil du nur einmal lebst

3. Innen alles Neu

4. Auswärtsspiel

5. Song No. 2

6. Alles was war

7. Disco in moskau

8. Liebeslied

9. Rottweil

10. Madelaine ( 2. mal in Istanbul)

11. Wünsch dir was

12. Hang on Sloopy

13. Cokaine

14. Niemals einer Meinung

15. Call of the Wild

16. Pushed Again

17. Should i Stay...

18. Hier kommt Alex

19. Schönen Gruss, Auf Wiedersehen

20. I feel Fine

21. Vida Desesperada

22. Bonnie § Clyde

23. Freunde

24. I Fought The Law

25. All die ganzen Jahre

26. Jägermeister

27. Walk On

Paint Nude

2010-09-21T00:08:00.000+03:00

http://donatilar.tumblr.com

BizselFRP

2010-09-20T18:46:00.000+03:00

Bizim FRP'miz.

...sorry

2010-08-19T07:46:00.003+03:00

I can look back at my wounds

or I can forget about them

Little things can make a hole in me,

I would look black, golden and silver

I could drink some red

though I always drink black

I could smell the sun

But I smell the brown

I can walk

It may hurt

And I can leave my traces

Green and red

and a little piece of me

I can wait or run

all the same...

There may be chances that I lose

while I try to find something

New.

I may know where I am

I am maybe lost

The answers are there

But I won't look at them

Grey, white or black
And I say "No"

I tried so long, to make better mistakes

I always took something to give

I am coward or brave

Or maybe I'm just a whisper

And I always think

that the scarlett is the redness of a scar

I maybe slow while I am running fast

I can be a roar but an empty sound

In the end

I can just look at you

I can be white and black

and always have a red in me

I can be an empty glass

though I may burn

And I can love the water

while I'm becoming fire

I can believe that it is

only unnecessary,

But I enjoy

just to be able to say...

Saya Valentine

"Valiente"

Bugün...

2010-08-19T07:17:00.000+03:00

Die Toten Hosen İstanbul konseri...

Sanırım uzun zamandır aldığım en iyi haber.

Dahası.. New Model Army Konseri...

Hemde ertesi gün.

Uzun zamandır aldığım en iyi haber mi demiştim?

Şimdiye kadar duyduğum en iyi haber...

Repetition

2010-07-29T14:48:00.000+03:00

I have one, you know

So deep, I know

grey and ice lakes

but I let it

I live instead

But you

you make me

you make me bring

bring the cold

cold and grey

grey ice lakes back.

Saya Valentine

"Valiente"

Most Serious Man in Europe!

2010-05-25T11:28:00.000+03:00

"Lupin requires nobody, in order to act. I am one of those who walk alone. If you were my equal, as you pretend, the idea of a partnership would never have entered your head. The man who has the stature of a leader commands. Union implies obedience. I do not obey."

Arsène Lupin to Baron Altenheim, 813, M. Leblanc

Saya's Eye

2010-05-16T12:25:00.000+03:00

Photography Blog by Saya Valentine // Saya Valentine'dan Fotoğraf Blogu

Biz.

2010-05-08T09:39:00.001+03:00

Bu yazıyı okumadan önce Septik Baykuş'u okuyun: "Paganlar Evrime İşaret Etti ve İlk Prokaryot Doğdu"

Yaşam'a değer veriyoruz.

Yaşam'ın sadece insandan geldiğini sanarak yapıyoruz bunu.

Yaşam biz değiliz. Sadece bir parçasıyız onun. Milyonlarca yıl boyunca bir çok canlı türü ortaya çıktı ve bir çoğu yok oldu ve yerlerine yenileri geldi. İnsanlık yok olursa ne olur ki? Doğa yaşamaya devam edecek.

Bir işe yaradığımız yok, insanoğlu pesimist bir yaratık ve biz yok olduğumuz anda yaşam varolmaya rahat bir nefes alarak devam edecek.

Doğanın boğazına oturmuşuz, boğuyoruz. Suyunun içine işiyoruz, yemeğinin içine tükürüyoruz. Doğa anaya her gün, her saniye tecavüz ediyoruz, en vahşi ve iğrenç şiddet duyguları ve nefret ile. Doğa ana ağlıyor, yavruları bir tek kötü çocuk insan yüzünden yok oluyor teker teker. Ama var olan her şeyden daha sabırlı olan doğa ananın sabrı da tükenecek. O değişimlerin kendisi, değişime kucak açıyor. Ama biz onun hain çocukları insanlar, bu değişimi durdurmak için elimizden geleni yapıyoruz.

Bir gün doğa ana bizi bizim için korkunç bir gürültüyle ama kendisi için sakin bir müzikle bizi bağrına gömecek ve yaşamımızı sonlandıracak. Diğer çocukları için.

Tanıdığım, çok zeki otistik bir çocuk var. Gelişimine olabilecek en iyi şekilde devam eden bir çocuk. Annesine insanların besin zincirinin neresinde yer aldığını sormuş. Annesi cevap vermiş, insanların besin zincirinin en üstünde olduğunu, hiç bir hayvanın onları yemediğini açıklamış. Çocuğun cevabı şu olmuş: "A, evet. Anladım. İnsan filmlerdeki kötü adam gibi yani". Evet, öyleyiz. Dünyanın, yaşadığımız toprağın, annemizin en büyük düşmanı, tetikçisi, tecavüzcüsüyüz. Ondan nefret edercesine karnını, rahimini, gözlerini, ellerini kesiyoruz, deşiyoruz.

En büyük hayalim, insanoğlunun annesini yok etmek için yarattığı o pis hastalıklı şehirlerinin üstünde bir ormanın filizlendiğini görmek. Ondan sonra ölümüm huzurlu olacak.

Ve Kıyameti Bekleyenler, ruhlarının huzura kavuşup öleceğini, hesapların kapanacağını sananlar çok yanılıyorsunuz. O hesap kapanmayacak. Siz günahsızlığınıza sığınırken, en büyük günahları işlediğinizi unutuyorsunuz. Gerçek Tanrı, doğa anaya tecavüzden suçlusunuz. Onun çocuklarını öldürdüğünüz için cinayetten suçlusunuz, canlıların yaşam alanlarını çaldığınız için hırsızlıktan suçlusunuz. Hepimiz gibi. Sadece annesinin koynunda ona saygı duyarak avlanan ve barınan, nefes alan, yok etmeye yüz tuttuğumuz tek masumlar huzurlu olacak uykularında.

dans!!

2010-04-30T19:45:00.001+03:00

Sleepless Night in Tartu

2010-04-30T16:03:00.005+03:00

shoes forsaken - drunks and waiters

bridge of sex

gas station coffee and waiting

and don't forget
the infamous perversion that people remember

leave again as you came

but keep your fingers warm

Geri Dönmek Üzerine

2010-04-30T15:58:00.002+03:00

1. Bembeyaz yolda yürüyorum. Ayaklarımın karda çıkardığı seslerle bir ritm oluşturmaya çalışıyorum. Yürüyüş müziğim, ısınma ayinim...

2. Aynada yüzüm bembeyaz. Saçlarım ıslak, olduklarından daha siyah görünüyorlar. Dudaklarım mosmor, gözlerim iki boncuk gibi; donuk, hayatsız bir parıltıyla parlıyorlar.

3. Yemek yiyorum. Her lokma mideme oturuyor, çakıl taşları yiyorum.

4. Çalışmam lazım, yapılacak çok şey var. Umursamıyorum ve unutmaya odaklanıyorum. Zihnimde bir hikaye var ve onu yaşıyorum.

5. Her harfi bir gölge oluşturuyor. Bir iğnenin gölgesi beyazın üzerindeki siyah lekelere dönüşüyor. okuduğum bir hikayeyi düşünüyorum. Aklıma "kir"ler geliyor.

6. Bir noktadan sonra uyuşukluk başlıyor. Bir şeyler üzerime biniyor. Her otobüs yolculuğu, zor ve dışarısından daha soğuk. Evime geliyorum, ama ona ulaşamıyorum. Eve gitmeyi reddediyorum. Yolculuk.Bir tapınma benim için: ben yola tapıyorum.

7. Kendimi çok kolay utandırabiliyorum. Utanç unutulabilecek bir his değil, bir tür ayna-vicdan. Neysem, oyum. Böylesi daha kolay. Ödenecek bedel daha ağır ama özgürlük asla kolay değildir.

8. Özgürlük dedim. Herkes kendi anlamını katıyor ona. Unutmamak lazım, gerçekten özgürlük olsaydı asla tanımı yapılmazdı. Özgürlük var olsaydı, kelime olmazdı.

9. Sayısız düşünceler ve asıl istediğimi ben bile bilmiyorum beklentilerimi sunarken. Benim için var olan şeyler basit: istemek ya da istememek, mutlu olmak ya da olmamak.

10. İnanıyorum ve inandıklarımın kişiselliğine inanıyorum. İnanma kapasitem cesaret edebilme düzeyimden daha yüksek.

11. Cesaret ve aşk en güçlü iki söz. Aşk değişken, akıcı. Birine duyduğun aşk güçlenirken diğeri solmaya başlıyor. Cesaret, sabit bir kaya gibi, kararlı.

12. Akışkanlığımı tanıyorum. Ölümcül ve durdurulamaz.

13. O ismi biliyorum. Hayalden de güçlü olan şeyleri tanıyorum. Ulaşamadığım, ulaşma gereksinimim.

14. Yorgunluk çöküyor üstüme, yere uzanıyorum. Garip, düzenli ve çirkin bir sesi dinliyorum. Üzerine halkalar çizen, devamlı, düzensiz bir ses ekleniyor. Sessizlik uzakta ve imkansız.

15. Ormanda yalnız kalmak, toprağın kokusu, sert bir yatakta-toprakta uyumak. Bütün böcekler ve geri kalan her şey. Soldan yükselen güneş. Yaz.

Capturing the Friedmans

2010-04-26T15:21:00.000+03:00

2003.

watch this documentary.

it is good.

define it, lee.

2010-04-21T00:44:00.002+03:00

http://www.d-e-f-i-n-i-t-e-l-y.com/

I guess this is my favorite site of the month.

enjoy fellovers.

Emek.

2010-04-20T11:09:00.000+03:00

50 yıl sonra torunlarımla İstiklal Caddesi'nde yürürken onlara Emek Sinemasının eskiden bulunduğu yeri gösterip "burada bir zamanlar çok özel bir sinema vardı, ama ben 20 yaşındayken yıktılar." demeyi reddediyorum.

Istanbul'un boğazdan geçen vapurları, tarihi yarım adası, bütün o gururlandığımız kültürel mirası, hiç biri ben de Emek Sineması kadar özel bir yere sahip değil. Bir filme ne olursa olsun Emek Sineması'nda gitmeye çalıştığımızı, festival zamanı okuldan çıkıp Emek Sineması'na koşturduğumuzu düşünüyorum, ve aslında orada ne kadar da az film izlediğim geliyor aklıma. Hep oradaydı, yıkılması mümkün değildi ki; Emek'e istediğim zaman gidebilirdim. Kültürel mirastan çok daha fazlası Emek benim için. O benim için kişisel bir miras. Kendi çocuğumu oraya götürüp, aynı kendi annemle yaptığım gibi, sahneyi çevreleyen işlemeler ve perdenin kıpkırmızılığı hakkında konuşmak istiyorum. O kıpkırmızı perde açılırken duyacağımız heyecan hakkında konuşmak istiyorum. Emek sineması koltuklarına montlarımızı koyarak boyu yetişmeyen çocuğumun sahneyi görmesini sağlamak istiyorum. Aynı annemle, babamla yaptığım gibi.

Emek'siz bir İstanbul'da yaşamayı reddediyorum.

After 50 years from now on, I refuse to say "There was a very special movie theatre, but they demolished it when I was 20" to my grandchildren while we are walking down in the Istiklal.

Ships sailing in the Istanbul's famous bosphorus, historical peninsula, that cultural inheritance that we all proud of, non of them are important as Emek Theatre. I think of the times that we insist on seeing a movie in the Emek no matter what, running after school to there to watch a festival film and I realize that I haven't went there enough; since it was going to be there, always. Emek is much more than a culturel inheritance for me. It is personal inheritance that I will leave to my children. I want to take my child there and I want to talk about that red curtain, as I did with my mother. I want to talk about the excitement for the opening of the red curtain. I want to put our coats to the chairs of the movie theatre for my child to sit on so my child will be able to see the screen. Just like I did with my mother, or with my father.

I refuse to live in an Istanbul without Emek. Istanbul will be no more without it's cinema theatre.

The Man Who Has Nothing To Do With "Need"

2010-04-15T16:45:00.000+03:00

Dialogue Between a Priest and a Dying Man

Enough is Enough

2010-04-13T17:33:00.000+03:00

Hey, hey I listen to you pray as if some help will come
Hey, hey She will dance on our graves when we are dead and gone
Hey, hey to the suicide day, the blind man blunders on
Hey, hey She will dance on our graves when we are dead and gone

As children learn about the world, we built that wall of sand
Along the beach we laboured hard with our bare hands
We worked until the sun went down beneath the waves
And the tide came rolling splashing in, washed the wall away
How do we tell the people in the white coats
Enough is enough?

Instructions to Follow...

2010-04-09T17:03:00.001+03:00

If you ever find yourself in a fairy-tale, this Instructions must be followed.

Fox Fight

2010-04-09T11:12:00.003+03:00

it's a bad night
for a fox fight
blank from blame
black from shame
it's a sun dial keeping time with your wounds
it's the moon

http://www.myspace.com/flatlineskyline

Kisses Over Babylon

2010-04-09T10:32:00.000+03:00

Soy illuminados

Illuminados

Oh man, what the hell is going to happen to Rand Al'Thor or Karaethon Cycle

2010-04-01T20:39:00.002+03:00

This was the question that i asked to my friend. He didn't read the series. The answer was:

"He is going to burn. Actualy, I will burn him and I will create him again. Or nothing good will happen."

Karaethon Cycle

And it shall come to pass that what men made shall be shattered, and the Shadow shall lie across the Pattern of the Age, and the Dark One shall once more lay his hand upon the world of man. Women shall weep and men quail as the nations of the earth are rent like rotting cloth. Neither shall anything stand or abide…

Yet one shall be born to face the Shadow, born once more as he was born before, and shall be born again, time without end. The Dragon shall be Reborn, and there will be wailing and gnashing of teeth at his rebirth. In sackcloth and ashes shall he clothe the people, and he shall break the world again by his coming, tearing apart all ties that bind. Like the unfettered dawn shall he blind us, and burn us, yet shall the Dragon Reborn confront the Shadow at the Last Battle, and his blood shall give us the Light. Let tears flow, O ye people of the world. Weep for your salvation.

On the slopes of Dragonmount shall he be born,

born of a maiden wed to no man.

He will be of the ancient blood, and raised by the old blood.

When the winds of Tarmon Gai’don scour the earth,

he will face the Shadow and bring forth Light again in the world.

Twice and twice shall he be marked,

twice to live, and twice to die.

Once the heron, to set his path.

Twice the heron, to name him true.

Once the Dragon, for remembrance lost.

Twice the Dragon, for the price he must pay.

Twice dawns the day when his blood is shed.

Once for mourning, once for birth.

Red on black, the Dragon’s blood stains the rock of Shayol Ghul.

In the Pit of Doom shall his blood free men from the Shadow.

Five ride forth, and four return.

Above the Watchers Over the Waves shall he proclaim himself,

bannered ‘cross the sky in fire.

When the Dragon is Reborn he will break all oaths, shatter all ties.

The Stone of Tear will never fall, till Callandor is wielded by the Dragon’s hand.

The Stone of Tear will never fall, till the People of the Dragon come.

Into the heart he thrusts his sword,

into the heart, to hold their hearts.

who draws it out shall follow after,

What hand can grasp that fearful blade?

Power of the Shadow made human flesh,

wakened to turmoil, strife and ruin.

The Reborn One, marked and bleeding,

dances the sword in dreams and mist,

chains the Shadowsworn to his will,

from the city, lost and forsaken,

leads the spears to war once more,

breaks the spears and makes them see,

truth long hidden in the ancient dream.

He shall slay his people with the sword of peace, and destroy them with the leaf.

With his coming are the dread fires born again.

The hills burn, and the land turns sere.

The tides of men run out, and the hours dwindle.

The wall is pierced, and the veil of parting raised.

Storms rumble beyond the horizon, and the fires of heaven purge the earth.

There is no salvation without destruction, no hope this side of death.

The unstained tower breaks and bends knee to the forgotten sign.

The seas rage, and stormclouds gather unseen.

Beyond the horizon, hidden fires swell, and serpents nestle in the bosom.

What was exalted is cast down; what was cast down is raised up.

Order burns to clear his path.

There can be no health in us, nor any good thing grow,

for the land is one with the Dragon Reborn, and he is one with the land.

Soul of fire, heart of stone, in pride he conquers, forcing the proud to yield.

He calls upon the mountains to kneel, and the seas to give way, and the very skies to bow.

Pray that the heart of stone remembers tears, and the soul of fire, love.

As the plow breaks the earth shall he break the lives of men,

and all that was shall be consumed in the fire of his eyes.

The trumpets of war shall sound at his footsteps, the ravens feed at his voice,

and he shall wear a crown of swords.

Master of the lightnings, rider on the storm,

wearer of a crown of swords, spinner out of fate.

Who thinks he turns the Wheel of Time,

may learn the truth too late.

The Seals that hold back the night shall weaken,

and in the heart of winter shall winter’s heart be born,

amid the wailings of lamentations and the gnashing of teeth,

for winter’s heart shall ride a black horse, and the name of it is Death.

And it shall come to pass, in the days when the Dark Hunt rides,

when the right hand falters and the left hand strays,

that mankind shall come to the Crossroads of Twilight,

and all that is, all that was,

and all that will be shall be shall balance on the point of a sword,

while the winds of the Shadow grow.

He shall heal the wounds of madness and cutting of hope.

He shall bind the nine moons to serve him.

The north shall he tie to the east, and the west shall be bound to the south.

He shall break the nations, and shatter the world.

His blood on the rocks of Shayol Ghul,

washing away the Shadow, sacrifice for man’s salvation.

Fortune rides like the sun on high

with the fox that makes the ravens fly.

Luck his soul, the lightning his eye,

He snatches the moons from out of the sky.

When the Wolf King carries the hammer, thus are the final days known.

when the Fox marries the raven, and the trumpets of battle are blown.

No Need To Speak.

2010-03-23T17:12:00.000+02:00

If You Go To Be A Soldier

2010-03-23T08:51:00.000+02:00

You'll feed on beans and on rotten hay,

and a horse's hoof come your naming day.

You'll sweat and bleed till you grow old,

And your only gold will be dreams of gold,

If you go to be a soldier.

Your girl will marry another man.

Your muddy grave will be all your land.

Food for the worms and none to mourn.

You'll curse the day you were ever born,

If you go to be a soldier.

Street Fighter vol. 1

2010-03-21T13:21:00.000+02:00

http://icmihrak.blogspot.com/

I feel...

2010-03-18T14:11:00.001+02:00

Blood Thirsty!!!

Stop.. Wait... I'm... "Counting the Beats"

2010-03-18T13:37:00.001+02:00

"I will now close my eyes, I will stop my ears, I will turn away my sense from their objects, I will even efface from my consciousness..." Rene Descartes, Meditations

So, yes.

And here I am at the middle of nothing.

That's how I started to here that song again,

that song from a long time ago,

that song that I heard as I lick my salty lips

You, love, and I,

(He whispers) you and I,
And if no more than only you and I,
What care you or I?

Counting the beats,

Couting the slow heart beats,
The bleeding to death of time in slow heart beats,
Wakeful they lie.

Cloudless day,

Night, and a cloudless day,
Yet the huge storm will burst upon their heads one day
From a bitter sky.

Where shall we be,

(She whispers) where shall we be,
When death strikes home, O where then shall we be
Who were you and I?

Not there but here,

(He whispers) only here,
As we are, here, together, now and here,
Always you and I.

Counting the beats,

Counting the slow heart beats,
The bleeding to death of time in slow heart beats,
Wakeful they lie.

robert graves

TREATISE

2010-03-11T21:04:00.001+02:00

It makes me think that I don't know a shit about music.

press the music button:

thanks to Zeke, who asked me the question ("what treatise?") for making me discover this piece

Treatise is composed by Cornelius Cardew

Sıkıntı

2010-03-10T18:10:00.000+02:00

What is TRASH TRILOGY? bilmiyorum ama ES IST GEIL!! FUCKING FUNNY!! muhahahahahhaa.. İşte burda Hänsel & Gretel bölümü, başrolde Rodrigo Gonzales, anlatıcı ise Bela B Felsenheimer.

2010-03-09T14:07:00.000+02:00

KAPUTT

I'm So Excited!!

2010-03-08T10:39:00.000+02:00

Edebiyat'ın sevgili yengesi

AMANDA FUCKING PALMER'dan

Leeds United

All the way!!!

2010-03-03T23:03:00.000+02:00

Sam Paints...

2010-02-22T17:28:00.001+02:00

Sam Weber

without you knowing it...

2010-02-18T14:04:00.001+02:00

Blood the Last Vampire: Saya

Catwoman; Selina Kyle

Zatanna

Endless Hourglass

very soon without you knowing it you'll forget about me.

Art by Eric Canete

this is not a JESUS...

2010-02-17T14:53:00.000+02:00

History of Philosophy dersi ve İsa hakkındaki bütün muhabbetlerden sonra bu resim sanırım beni kendi gerçekliğime döndürdü. Mükemmel zamanlama..

"not a jesus" by Colin Fix

I'm Going To Be in a Trouble For This One....

2010-02-17T14:49:00.001+02:00

Colin Fix'in çalışmalarından seçmeler... burada daha fazlası

esnek adamları seviyorum...

John Frusciante is not Red Hot Anymore.

2010-02-07T18:09:00.001+02:00

1989

Mother's Milk - .. John Frusciante: genç ve körpe....

1991

Blood Sugar Sex Magik: J.Fru. ile ikinci albüm. Dahi çocuk.

1999

Californication: John'un grubu ilk terk edişinden sonra tekrar bir araya gelmek...

Rock tarihinin en büyük geri dönüşlerinden biri...

2002

By the Way: Grubun en kişisel albümü...

2006

Stadium Arcadium: Çift CDli ilk albümleri... John'un en olgun gitar kısımlarının olduğu albüm de denilebilir...

2009

"When I quit the band, over a year ago, we were on an indefinite hiatus. There was no drama or anger involved, and the other guys were very understanding. They are supportive of my doing whatever makes me happy and that goes both ways.

To put it simply, my musical interests have led me in a different direction. Upon rejoining, and throughout my time in the band, I was very excited about exploring the musical possibilities inherent in a rock band, and doing so with those people in particular. A couple of years ago, I began to feel that same excitement again, but this time it was about making a different kind of music, alone, and being my own engineer.

I really love the band and what we did. I understand and value that my work with them means a lot to many people, but I have to follow my interests. For me, art has never been something done out of a sense of duty. It is something I do because it is really fun, exciting, and interesting. Over the last 12 years, I have changed, as a person and artist, to such a degree that to do further work along the lines I did with the band would be to go against my own nature. There was no choice involved in this decision. I simply have to be what I am, and have to do what I must do.
Sending love and gratitude to you all."

John Frusciante artık bir biber değil.

I'm Deranged

2010-01-19T21:36:00.001+02:00

dedicated to going

Hallelujah

2010-01-18T20:43:00.002+02:00

Statuesque

2010-01-04T14:34:00.003+02:00

Directed by Neil Gaiman

Starring: Amanda Palmer, Bill Nighy

Kiss

2009-11-28T19:09:00.004+02:00

I heard a sound.

What sound?

A sound.

I heard a sound too.

What sound?

The sound of music.

Machmalauter

2009-11-24T11:54:00.007+02:00

DIE TOTEN HOSEN

Live CD

Live in Berlin DVD

Turn it Again

2009-11-24T11:21:00.003+02:00

Some of us get a little Bazılarımız az alır
and some a lot ve bazıları fazla
we've got to make due Gerekeni yapmalıyız
with what ever we got Elimizde ne varsa
we get it hot we cool it down sıcak alır soğuturuz
and then we pass it around ve sıradakine göndeririz

you can dance dans edebilirsin
for the sake of a golden day altın günün uğruna
take a chance on getting rid şansını dene kurtulmak için
of whatever's in your way yoluna her ne çıktıysa ondan
next stop big hop gelecek durak büyük çıkış:
is turning night into day geceyi gündüze çevirmek

sometimes when Bazen
i'm lying there all alone Yapayalnız uzanırken
i think of every little nothing her küçük hiçbir şeyi düşünüyorum
that we could own sahip olabileceğimiz
to overthrow all of you hepinizi geçebilmek için
who have overgrown siz fazla büyümüşleri

all my friends bütün arkadaşlarım
like to spend harcamaktan hoşlanır
days on end günlerini sonda
on the mend tamir ederken
i turn to you, i turn into sana dönüşüyorum, ona dönüşüyorum
and then i turn it again ve tekrar dönüştürüyorum

here we go işte gidiyoruz

all we know tek bildiğimiz
heavy load, ağır bir yük
start to float batmaya başlayan
without a doubt, we turn it out şüpheye düşmeden, kapatıyoruz
and then we turn it again ve sonra tekrar dönüştürüyoruz

lets dance all night and day now bütün gece ve gün boyunca dans edelim şimdi
get down and show the way how eğil ve nasıl olduğunu göster
i want to show you that i care ben de sana umursadığımı göstermek istiyorum

two things i want to say now Şimdi iki şey var söylemek istediğim
you make it all ok now Şimdi her şeyi düzelteceksin sen
i need to know that you are there orada olduğunuzu bilmem gerek...

i've come to learn Öğrenmeye geldim
whatever time i can find to spend harcayabileceğim ne kadar zaman varsa
taking flight into Uçuşa geçmek
whatever light we bend büktüğümüz ışığa doğru
out on the street dışarıda, sokakta
i get a beat and then bir ritmim var ve sonra
i turn it to ten ben de onu ona dönüştürüyorum

lace boots and the ladies of kasakstan oyalı botları ve Kazakistan'ın leydileri
kick 'em high to the sky Gökyüzüne doğru gönder onları
all of this just because we can bütün bunlar, çünkü yapabiliriz
i turn to cuba Küba'ya dönüşüyorum
then aruba then the dominican sonra Aruba sonra Dominikan

we've got to move it Hareket ettirmeliyiz
if we want to do our best eğer yapabildiğimizin en iyisini yapmak istiyorsak
we've got to shake it Sallamalıyız
if we want to keep it fresh eğer onu taze tutmak istiyorsak

i'm turning down aşağı dönüyorum
all the heavy psychology bütün bu ağır psikoloji
to cut a rug bir halıyı kesmek
and i make no apology ve özür dilememek için
i turn a cheek, i turn a key yanağımı dönüyorum, bir anahtarı dönüşütürüyorum
and then i turn it for free ve sonra onu özgürlüğe dönüştürüyorum

we've got to move it hareket ettirmeliyiz
just a little to hit the spot sadece birazcık, merkeze vurabilmek için
a whirling derbish in a flurry dönen bir derviş fırtınalı
a fox to trot bir tilki aceleyle
come clown around, a robot gelip palyaçoluk yap buralarda, bir robot
doin' the astronaut astronotlaşan...
.
.

Fuchsia & Steerpike

2009-11-23T22:04:00.003+02:00

...çektiği acıya karşın büyülenmiş gibi onu seyrediyordu. Sanki başka bir dünyadan gelmiş, farklı yapıya sahip, daha akışkan hareketli, daha soğuk, daha sert, daha hızlı birini izliyordu. İçi Steerpike'ın hareketlerindeki soğuk kesinliğe başkaldırıyordu, ama kendisinden böylesine farklı olan o yabancıyı kıskançlıkla karışık bir hayranlıkla izlemeye başlamıştı...

In Memoriam Lilith

2009-11-21T18:31:00.005+02:00

Temmuz 2006 - Kasım 2009

Lilith narin patilerini sessizce yere vura vura ortalıkta dolanmaya başladı. Diğerleri dışarı çıkmıştı. Lilith onların o muhteşem patilerini tüylerinden geçiremeyecek olmalarına hayıflandı. Ona göre insanların en iyi tarafları patileriydi, şahane şeyler yapabiliyorlardı o patilerle. Elbette avlanmak için hiç uygun değildi o patiler, -zaten insanlar avlanamayacak kadar hantaldı- ama insanlar avlanmadan da yiyecek bir şeyler bulabiliyor gibiydiler. Yedikleri bazı şeylere bakarak hala yaşıyor olmalarına şaşırıyordu Lilith.
Koltuğun üzerinden pencere pervazından atlayıp dışarı bakmaya başladı. Güneşli bir gündü, insanların burada kalmamalarını anlayabiliyordu. Kaldığı yeri sevmediğinden değil, büyük, rahat bir evdi ve ilk geldiğinde tüm gizli köşelerini keşfetmek günlerini almıştı –hala da hoşlanıyordu bu keşfetme işinden- ama yine de Lilith dışarıya baktığında bir kıskançlık hissetti.
Kendi türünden biri vardı dışarıda, irice, uzun tüylü bir dişi. Pencere sesleri boğduğundan ne söylediğini anlayamıyordu, ama pek dostane gelmiyordu kulağa. Aynı dişiyi daha önce de görmüştü, bir şekilde bu büyük eve girmeyi başarmış, onu besleyenlere yaltaklanırcasına miyavlayarak yiyecek istemişti. Lilith’i görünce nezaketi birden kaybolmuş, tıslamaya başlamıştı. Kıskanıyordu kuşkusuz, Lilith de kıskanılmayacak gibi bir dişi de değildi hani. Yine de o dışarıdaydı, Lilith içeride.
Hüzünle kulaklarını indirerek pencere pervazından aşağı atladı. İnsanları dışarıda ne yapıyordu acaba? Ne zaman gelirlerdi? Eh, çabuk gelseler iyi olacaktı, çünkü Lilith mama kabında kayda değer bir azalma gözlemlemişti. Mama kabının biraz ilerisinde duran mama torbasını patileri yumrukladıysa da, bunun poşet hışırdamalarından başka bir getirisi olmadı. Bu insanlar nasıl beceriyordu o patileri öyle kullanmayı anlamıyordu.
Biraz daha yemek umudunu bir kenara itip gezintisine devam etti. Canı kestirmek istemiyordu. İçinde, şu insanların üzerinde uyuduğu, kendisinin de kestirmek için tercih ettiği kocaman şeyin olduğu odaya girdi (elbette Lilith odayı bu şekilde düşünmüyordu, kısaca ‘uyku odası’ adını vermişti kendi içinde odaya). Bir an duvardaki üzerinde resimler olan kâğıtları tırmalamakla, yerdeki kâğıtları yemek arasında kaldı, sonra duvardaki resimlere yöneldi.
Tam tırnaklarını germiş kâğıt yırtılmasının nefis sesiyle mırlamaya başlamıştı ki, resim gürültülü bir hışırdamayla üzerine düştü. Tabii resmin üzerine düşmesiyle Lilith’in ok gibi fırlayıp odanın diğer ucunda belirmesi bir oldu. Kalbi gümbür gümbür –ya da daha doğrusu kalbinin boyutunu göz önünde bulundurursak ‘pıtır pıtır’- atıyordu. Kendini kaptırıp resmi fazla güçlüce aşağı doğru çekmişti. Kendine başka bir eğlence bulmaya karar verdi.
Bu gün gittikçe daha da fazla canını sıkıyordu, o şey üzerine düştükten sonra iyice sinirleri gerilmişti. Ne yazık ki bu evde tek bir fare bile yoktu. Bu durma içten içe sinirlenerek evde dolanmaya başladı. Yan odaya geçti, üzerine tırmanması pek güvenli olmayan –kendisinden çok üzerine tırmandığı şeyler için güvenli olmayan- yerlerde dolanmaya başladı. Fare bile olmayan bir evde Lilith ne işe yarardı ki? Süs eşyası mıydı o? Sinirli küçük bir miyavlamayla tırmandığı yerden aşağı atlayıp birkaç küçük eşyayı da beraberinde devirdi (biraz sakar bir kedicikti Lilith).
Birden odada dolanırken bir hava akımı hissetti. Evde tüm pencereler kapalıydı, bunu biliyordu Lilith. Yine de orada… Bir açıklık… Oradaki serinlik, özgürlüğün nefis kokusu…

* * *

“Cehennemi terk etmeden önce kanatları kesiliyordu ya…” dedi dişi insan apartmanın önünde çantasından şıngırdayan metal şeyleri çıkararak. İkinci dişi başını salladı:
“Pek iştah açıcı bir sahne değildi,” dedi ilk dişi kapıyı açarken. “Özellikle-”
Bir şey hızla kapı aralığından içeri süzüldü.
“Yine şu sokak kedisi-” sözü yarıda kesildi. “Lilith!”
“Dışarı nasıl çıkmış?”
Lilith insan dişilerinin konuşmasını dinlemedi. Soluk soluğa kalmış, ıslanmış, çalı çırpıya takılmış normalde yumuşak uzun tüyleri dikilmişti, patileri çamurluydu ve ısınmaya ihtiyaçları vardı. Daha önce insanların dışarı şemsiyesiz çıktığında mutlaka yağmur yağacağına dair asılsız ve saçma iddialarını duymuş, doğru olabileceklerini hiç düşünmemişti. Yine de, ne kadar perişan görünürse görünsün, kendini hiç bu kadar canlı, bu kadar özgür hissetmemişti.

Shaq Holyday

Dörtlük

2009-11-08T16:22:00.002+02:00

Yeryüzüne tohum gibi saçmışım ölülerimi,

kimi Odesa'da yatar, kimi İstanbul'da, Pırağ'da kimi

En sevdiğim memleket yeryüzüdür.

Sıram gelince yeryüzüyle örtün üzerimi.

Nazım Hikmet 1959

2009-10-31T13:55:00.001+02:00

2009-10-29T20:36:00.004+02:00

"A road is an identifiable route, way or path between places." -Wikipedia.

You road I enter upon and look around,
I believe you are not all that is here,
I believe that much unseen is also here...

Walt Whitman- From Song of the Open Road

...I was going south and west, because if I went south or east I would run out of world too soon...

Neil Gaiman - Bitter Ground

Bela

2009-10-24T14:40:00.002+03:00

Guess Who??

2009-10-24T14:27:00.000+03:00

2009-09-27T12:19:00.006+03:00

I ate the apple!

And it was delicious.

I ate the wisdom of God!

I ate all the sins that you can imagine.

It was juicy, it was crispy, it was tasty.

I gave mortality to human kind, I gave a reason to live.

Yes, I ate the apple, and it was delicious!

I ate the apple, never felt regret!

I ate it, I drank it, I washed myself in its juice.

Yes, I am the reason.

I am the mother of reasons!

The reason you die.

The reason you live.

The reason that you suffer.

The reason that you hate.

The reason that you feel.

Won't You Take Me Too, Turku Town!?

2009-09-27T12:00:00.002+03:00

Summer

2009-06-28T17:59:00.003+03:00

Ev'rybody needs a by the sea affair
Where you get the urge from something in the air
Helter Skelter on a mat "Kiss me Quick" is on my hat
and you do it on the ghost train for a dare

Wishing you were here same as ev'ry year
'cos our summer madness is too short
Wishing you were here Where the sunshine's near
Is it true that wishes can be bought

Ev'rybody needs the moonlight on the beach
Where the water's cold and no one hears you screech
Getting buried in the sand what you holding in your hand
let it go or else I'll keep it out of reach

The last night you dressed to kill
Will you write? You say you will
sometimes hopes just fade away

Ev'rybody needs to have a sea romance
When the world around just doesn't stand a chance
Candy floss stuck on your nose and you donkey's name was Rose
What's this cheek to cheek in ev'ry single dance

Summer Song (Wishing You Were Here) by Slade

The Late Summer Sun Sparks the Spanish Sky painting by Carl Britton

Die Toten Hosen - Auflösen

2009-06-06T00:23:00.001+03:00

directed by Wim Wenders
featuring Birgit Minichmayr

Graveyard

2009-02-06T00:20:00.004+02:00

Sanat Yönetimi dersi için hazırladığım mezarlık maketinin fotoğrafları...

La Philosophie dans le Boudoir

2009-02-05T23:41:00.004+02:00

Marquis de Sade'ın eseri Yatak Odasında Felsefe'den alıntılar....

"Pagancılığın tanrılarını geri verin bize. Iupiter'e, Herkül'e ya da Pallas'a seve seve taparız; ama kendi kendine hareket eden bir evrenin düzmece yaratıcısına karnımız tok; kapsamdan yoksun ama kendi devasığıyla her şeyi dolduran bir Tanrı'yı, her şeye kadir olan ama asla arzuladığı şeyi yerine getiremeyen bir Tanrı'yı istemiyoruz, son derece iyi olmasına karşın yalnızca hoşnutsuz kullar yaratan bir varlık istemiyoruz. Hayır, doğayı rahatsız eden, karışıklığın babası olan, dehşet saçan insanı harekete geçiren bir Tanrı istemiyoruz; böyle bir Tanrı karşısında duyduğumuz öfkeden tir tir titreriz ve biz onun sonsuza dek unutulmasını istiyoruz."

(...)

"bu ibadetten hiç olmazsa bazı erdemler doğacaktır, oysa ki geçmişte vaaz etme zayıflığında bulunduğumuz şeyden yalnızca suç doğmaktadır."

(...)

"Teizm özü ve yapısı gereği özgürlüğümüzün en büyük düşmanıdır."

(...)

"Bazı bilginler, diyeceksiniz, Tanrı fikrinin doğuştan var olduğunu ve insanların daha annelerinin karnındayken bı fikre sahip olduğunu ileri sürerler. Ama bu yanlıştır diyeceksiniz onlara; her ilke bir yargıdır, her yargı bir deneyimin sonucudur ve deneyim ancak duyuların harekete geçirilmesi yoluyla elde edilebilir; dolayısıyla dini ilkelerkesinlikle hiç bir şeye dayandırılamazlar ve asla doğuştan değillerdir."

We are Made of Dreams and Dreams Made of Us.

2009-01-23T19:39:00.006+02:00

At bottom
the only thing
of any interest
is the road
that people follow.

The tragic part is
that once they know
where they're going
and
who they are
everything else
is still a mystery.

And
that mystery,
forever unsolved,
is life.

2008-11-27T13:07:00.003+02:00

2008-07-26T16:24:00.004+03:00

geç kalmış bir okuma...

Bugün yaşayan her insanın arkasında otuz hayalet beklemekte... Çünkü bugün ölülerin sayısı canlıların sayısına göre bu orandadır. Zamanın doğuşundan bu yana dünya gezegenine kabaca yüz milyar insanoğlu ayak basmıştır. Bu ilginçtir. Çünkü Samanyolu'nda aşağı yukarı yüz milyar yıldız olduğu saptanmıştır. Buna göre gökyüzünde her canlı için bir yıldız yanıp sönmektedir.

Bu yıldızların her biri bir güneştir. Dünyamıza ışık ve sıcaklığını veren bizim güneşten çok daha büyük ve parlak. Ve çoğunun, belki de hepsinin uydusunda gezegenleri vardır. İlk insandan bu yana gökyüzünde her canlının dünyamız büyüklüğünde kendi cenneti ya da cehennemi olabileceği hemen hemen kesindir.

Sözü geçen ve var olduğu öne sürülen cennet ve cehennemlerin kaç tanesinde canlı olduğu, ya da ne tür canlıların yaşadığı hakkında bir tahmin yürütülememektedir. En yakını, gelecek kuşağın bile hedefi olmaktan uzak Merih aya da Venüs'ten milyonlarca defa daha uzaktır. Fakat bu mesafe giderek yok edilmektedir. Öyle ki, bir gün yıldızlar arasında kendimize benzer canlılarla ya da bizden üstün yaratıklarla karşılaşıvereceğiz.

İnsanoğlu geç bile kalmıştır bu karşılaşmada. Ancak bazıları böyle bir şeyin gerçekleşmemesi isteğindedir. Çoğu, "Kendimiz uzaya gitmeyi göze aldığımız halde ne diye henüz gerçekleşmemiştir bu karşılaşmalar?" demektedir.

Öyle ya, neden? Bu makul soruya verilecek tek bir cevap var. Ancak, şunu da hatırınızdan çıkarmayın: bu hayali bir hikayedir. Gerçek her zamanki gibi çok uzaklardadır.

Arthur C. Clarke

whiplash girlchild

2008-07-23T18:41:00.011+03:00

When I come to you my sweet mistress

I do not come to feel your sweet caress

I wanna feel some pain

I wanna hurt

Bound by a ball and chain

Treated like a piece of dirt
Come on and let me rock your soul!

Tonight my love is black as coal

When I come to you I must confess

I do not come to ask for tenderness

I want you to treat me harder

I’ll do just what you please

If you ask me to tie your garter

I’ll wind it right above your knees
Come on and let me rock your soul!

Tonight my love is black as coal
When I come to you I must confess

I do not come to ask for tenderness

I wanna be your slave

Under your whip

I’ll do anything you crave

Until you leave this sinking ship
Come on and let me rock your soul!

Tonight my love is black as coal

Kiss the boot of shiny, shiny leather

Shiny leather in the dark

Tongue of thongs, the belt that does await you

Strike, dear mistress, and cure his heart

Severin, Severin, speak so slightly

Severin, down on your bended knee

Taste the whip, in love not given lightly

Taste the whip, now plead for me

Heart Of Gold

2008-06-17T00:26:00.006+03:00

-sentences.
Sisters, maybe twins, possibly cousins. We won't know unless we see their birth certificates, the real ones, not the ones they use to get ID.
This is what they do for a living. They walk in, take what they need, walk out again.
It's not glamorous. It's just business. It may not always be strictly legal. It's just business.
They are too smart for this, and too tired.
They share clothes, wigs, makeup, cigarettes. Restless and hunting, they move on. Two minds. One heart.
Sometimes they even finish each other's -

From Neil Gaiman's short story "Strange Little Girls"

2008-05-06T18:07:00.002+03:00

Farin Urlaub & Bela B

Friedenspanzer

2008-05-02T18:27:00.006+03:00

Böceklerin ve solucanların tadlarının yeniden güzel olduğu bir dünya istiyorum
İsilik çıkarmadan tuvalet suyunu içebileceğim bir dünya istiyorum.

Haber programları favori şovum sayılmaz
Cinayet ve her yerde toplu ölümlerden başka bir şey yok
Savaşın nöbetçileri yeniden serbestler
Kız kardeşler ve erkek kardeşler birbirlerinden yeniden nefret etmeye başlarken

Bombalar düşerken terör hüküm sürüyor
İnsan ırkı kendi nefret dolu yüzünü gösteriyor

Dünyanın kurtuluşu için düşündüşüm şey:
Barış Tankı
Tam kalbine sevgi ateşler
Acısız bir şekilde barış getirir
Barış Tankı

El bombaları yerine çiçekler ateşler
Herkese vuracak, en sert oğlanlara bile
Gaz zehirleri yerine gül kokuları
Pislikle dolu göğü temizler

Bizi asla yalnız bırakmayacak
Sen ve ben ve hepimiz onun cephanesi olacağız

Dünyanın kurtuluşu için düşündüşüm şey:
Barış Tankı
Tam kalbine sevgi ateşler
Acısız bir şekilde barış getirir
Barış Tankı

Ozon deliğini dikecek
Yeni yağmur ormanları büyütecek
Tofu toplarıyla açlığa son verecek
Dünyayı “balina avlanması yasak” bölge yapacak

Neutron bombası bile işe yaramadı
Geride kalan tek bir gerçek çözüm var

Dünyanın kurtuluşu için düşündüşüm şey:
Barış Tankı
Tam kalbine sevgi ateşler
Acısız bir şekilde barış getirir
Barış Tankı

Tüm diktatörlere son verir

Nasıl yapıyo bilmiyorum

Barış Tankı

Tüm kafiyelerde yardım eder

Büyükannenin torbalarını eve taşır

Barış tankı

Call of the Wild

2008-05-02T13:28:00.006+03:00

Kuru , tozlu, geceler uzun ve soğuk
Hayatın bir çöl gibi, büyümekten korkuyorsun
Saatin çekicin kayaya vurması gibi ses çıkardığını duyuyorsun
Hatırla -yalnız değilsin yalnız değilsin yalnız değilsin

Hadi! Duyabiliyor musun?
Vahşinin Çağrısı!
Kalk ayağa ve dövüş
O plastik sırıtışlarını silip at!

Okyanustan dışarı süründün, kalp atışların yavaş ve zayıftı
İki ayağın üzerinde kalktın, kıyafetler aldın üstüne ve konuştun
“Ev” dedikleri bir yerde terk edildin sonunda
Hatırla – Yalnız değilsin yalnız değilsin yalnız değilsin

Hadi! Duyabiliyor musun?
Vahşinin Çağrısı!
Kalk ayağa ve dövüş
O plastik sırıtışlarını silip at!
Neden sana hala çocukmuşsun gibi davranan o dangalakları dinleyesin?
Onun yerine başka bir durak bul
Vahşinin çağrısına uy
Vahşinin çağrısı....

Sana seni sevdiklerini söylerler, bir örümceğin sineği sevmesi gibi
Güvende olduğuna dair and içerler sana ama gözlerinin içine bakmazlar asla
İşlenmiş, düzenlenmiş, sakatlanmış ve kontrol edilmiş
Hatırla – yalnız değilsin yalnız değilsin yalnız değilsin

Hadi! Duyabiliyor musun?
Vahşinin çağrısı
Kalk ayağa ve dövüş
Ve o plastik sırıtışlarını öldür
Neden sana hala çocukmuşsun gibi davranan o dangalakları dinleyesin?
Vahşinin çağrısına uy
Vahşinin çağrısı

2008-05-01T22:04:00.004+03:00

May Day

2008-05-01T21:08:00.013+03:00

Hava enfes. Nasıl olmasın ki? Mayıs'tayız. Baharın en harika ayı. Herkesin içinde rahatlık var. Hayvanlar mutlu. Hatta kuşlar ötüyor, ağaçlar yemyeşil. Canlıların hepsi üremeye vermiş kendini. Cafélerin hepsinin kapıları ardına kadar açılmış, dışarıya masalar yerleştirilmiş. Müşterilerin ayaklarının arasından kediler geçiyor. Sokakta çocuk sesleri dolaşıyor. Dondurmalar yeniyor, meyveler tadlarının en güzel olduğu mevsimde.

Bu harika ayın ilk günü bugün. Herkesin yıl içinde beklediği tarihlerden biri. Ama nedeni bu harika olayları kutlamak değil. Bugün 1 Mayıs, İşçi Bayramı.Yataktan kalkarken bunu bilerek uyanıyorum. Kazancı Yokuşu'nda oturduğum için. Ama gerçek Kazancı Yokuşu değil benim oturduğum yer. Herkesin bildiği, Kanlı Mayıs'ın Kazancı Yokuşu değil. Gerçek Kazancı Yokuşu artık Osmanlı Yokuşu olarak geçiyor. Onun paralelindeki sokaksa benim oturduğum 'temiz' ve 'yeni' Kazancı Yokuşu. Karanlık tarihe çekilmiş bir kamuflajın tam göbeğinde uyandım bugün.

Düşündüğüm ilk şey bugünün hiç de olaylı geçmeyecek olduğuydu. Geçemezdi ki... Bu harika sabah... Odamın içine dolan güneş. İçimi ısıttı. Salona gittim. Mehmet ordaydı. Bütün camlar da açık. Geçen sene olduğu gibi camımızda patlayacak gaz bombaları yoktu demek ki! Harika. Belki en sonunda bayram nasıl kutlanır, öğrenmişti birileri. Evet, kulağa fazlaca saf geldiğini biliyorum. Ama bu o kadar saf ve temiz bir bahar sabahıydı ki... Ona uyum sağlamamak mümkün değildi benim için.

Ama Mehmet sokağın girişini polisin kapattığını ve kimsenin ordan çıkamadığını söyledi. Şok olmuştum. Kendi hapishaneme baktım. Evimden, sokağımdan çıkamıyordum. Neydi bu şimdi? Kim, hangi hakla beni evime kilitliyordu? Ve neden? 1 Mayıs olduğu için mi? Kendi bayramlarını istedikleri gibi Taksim Meydanı'nda kutlaya o adamlar, bugün hangi cürretle işçilerin, o sokağın gerçek sahiplerinin kendi bayramlarını kutlamasını engelleyebiliyorlar? Sözde bizi koruyacak olanlar, nasıl ellerinde silahlarla özgürlüğümüze böyle kolayca müdahale edebiliyorlar?

Mehmet gitti, babam uyandı hemen ardından. Televizyonu açtık. CNN Türk'te haberleri izlemeye başladık. Taksim'in her yeri sanki savaş bekleniyormuş gibi abluka altına alınmış. Sloganları, pankartlarıyla gelen insanların karşısında silahları, kalkanları, panzer ve gaz bombalarıyla polisler. Gerçi insanlar gelemiyor ki hiç bir yere. Veya gidemiyorlar. Ursula LeGuin insanları içeri kapatmak ve dışarıda bırakmanın aynı şey olduğunu söyler. Hepimiz hapis olmuşuz, copları ve tüfekleriyle polisler de gardiyanlarımız. Kaçış ihtimalinden korkuyorlar. Ama elimize kaçmaktan başka şans da vermiyorlar. O sokakları inşa eden insanların oraya ayak basmasını engelliyorlar. O da yetmezmiş gibi DİSK'in önünde yapılan eylemleri de engelliyor ve bir de DİSK binasına göz yaşartıcı gaz sıkıyorlar. (ki bu en kötüsü de değil. Bir de Şişli Etfal Hastanesinin acil bölümü nasibini aldı bu gaz bombalarından.)

Ama başarılı oldular. Kimse Taksim'e gidemedi. Gitmeyi deneyip de başarısız olmadılar en acısı. Gitmekten vazgeçtiler. Gerçi şaşırdığımı da söyleyemem. DSP otobüsünün tepesinden açıklama yaptıklarını unutmamak gerek.

Bütün gün evde kalamadık. Arka sokaktan Cihangir Caddesindeki Baykuş'a gitmek üzere ayaklandık. Mavi şeytanlara baktım aşağı inince. Sanki piknikteymiş gibi oturmuşlar bizim sokaklarımıza. Keyiflerine bakıyorlar. Ne hakla benim Taksim'e çıkmamı engelledikleri bir kez daha aklıma geliyor ister istemez.

“Kendimi hiç de güvende hissetmiyorum” diyorum babama. “Tam tersine... Ellerindeki o silahlarla her an, her hangi bir şeyi bahane ederek saldırabilirler bana.” Baykuş'a varıyoruz. Cihangir caddesi güvenli. Polis yok.

Dışarıya oturuyoruz. Kahvaltı söyleyip kedi seviyoruz. Her şey iyi güzel derken bir grup eylemcinin sesleri duyuluyor. Ilk görünen dalgalanan kara bayraklar. Evet, anarşistlerin yolu buraya düşmüş. Eh... Su akacak bir yatak bulur kendine. Polislerin olmadığı bir yer elbet bulacaklardı. Sokakta ıslıklar ve destekle karşılandılar. Yanımda babam “Tamam da. Sıkışacaklar burada” dedi. Evet. Cihangir Caddesi güvenli. Ama çıkışı değil.

Fazla zaman geçmedi. Hemen karşıdaki merdivenlerden gaz yükseldi. Herkes koşuşturmaya kaçmaya başladı. Biz de içeri girdik.

Şimdi de dükkanın iç tarafında oturmaya zorlanmıştık.

Taksim Meydanı'na çıkan bütün yollar tıkalı, İstiklal Caddesi'ndeki gruplara sık sık gaz bombası sıkılmakta. Gerçi polislerden göremiyoruz eylemcileri. Koyu mavi-beyaz renkleri hakim her yere. Sıkı yönetim var sanki.

Kuşlar daha fazla ötemiyorlar çünkü tepemizden geçen helikopterler korkutuyor onları. Çocuklar koşturduğu zaman anneleri engelliyor onları eylemcilerin sesi duyulduğunda. Ama eylemcilerden korumak için değil, onları takip eden polislerden korumak için. Bakan Çelik 1 Mayıs olaysız geçtiği için sevindiğini belirtiyor. Evet. Tabii ki bir kaç kişinin biber gazından bayılmasının bahsini yapamaz. Emekçilerin bayramlarını istedikleri gibi kutlayamadığından da bahsedemez. Olaysız öyle mi? Bu baskı bir olay değilse ne? Bu baskı büyük bir şiddet değilse ne?

Kaldırım taşlarını yerlerinden söküp polislere fırlattılar. “Kaldırımların altında toprak var.” Bunun üzerine 'provakatör' dendi onlara. Ne hakla? Slogan attıkları her yerde üzerlerine gaz sıkan sen ne hakla onlara provakatör dersin? Bilmiyorlar mı eğer orada polisler olmasaydı olaysız bir şekilde günün biteceğini. Tabii ki biliyorlardı. Bu kadar açık bir şeyi görmemek mümkün mü? Amaç da bu değil mi zaten. Onların kaldırım taşlarını fırlatmasını istiyorlar. Ki, 'bakın görün. Iyi ki ordaydık. Daha kötü şeylerin olmasını engelledik' diyebilsinler. Daha sonra büyük bir yüzsüzlükle çıkıp, sanki vahşetin nedeni eylemcilermiş gibi suçlamalarını sunabilsinler. Ve sonra bu faşizmin kanıtı olarak, kimseye kendi sesini çıkarma hakkını veremesinler.

Paranoya taklidiyle, baskı uygulayan bu insanların artık barajın taştığı zamanki öfkesini yaşama zamanı geldi. Etki ve tepki dünyanın kanunudur. Ve uzun zamandır tepkilerimiz bastırılıyor. Öfke gittikçe artıyor. Her gün yeni bir göz açılıyor. Uyanış hızlanmalı. Her şey apaçık ortada. Sadece bakmak gerekli.

2008-05-01T18:40:00.005+03:00

Kafamın içinde fısıldayan sesler
Sanki adımı sesleniyor gibiler
Ağır bir el yatağımı sallıyor
Uyanıyorum ve gerilimi hissediyorum

Yine zorluyorlarmış gibi hissediyorum... yine zorluyorlar

Neden herkesin gittiği yere gitmek zorundayım?
Neden herkesin yaptığını yapmak zorundayım?
Bana fazla yaklaşmandan hoşlanmıyorum
Parmağının altında olmak istemiyorum

Yine zorluyorlarmış gibi hissediyorum... yine zorluyorlar

Neden sadece beni yalnız bırakmıyorsun?
Yalnızlık sadık bir arkadaştır
Işıkları kapa – evde değilim
Göremiyor musun, yardımına ihtiyacım olmadığını?

Ben yavaş gitmek istediğimde sen hızlanıyorsun
Yürümek istediğimde beni koşturuyorsun
Beni taşlı yoldan aşağı yuvarlıyorsun
Konuştuğun zaman kafamı karıştırıyorsun

Zorluyorlarmış gibi hissediyorum... yine zorluyorlar

Neden sadece beni yalnız bırakmıyorsun?
Beni sınıra sürüklüyorsun
Sen ipimi çekmeden gitmeliyim
İyi zamanlar nereye gitti bilmiyorum

Kafamdaki bu acıdan bıktım artık
Korkuyorum ve zorlanıyorum – yine zorluyorlar

Kaldırabileceğimden daha fazlasını alıyorum
Kafama sarılmış bir bant gibi
Eğer zorlamaya devam edersen bir şeyler kırılacak
Düşünmeme neden oluyor, Ölsem daha iyi olurdu

Neden sadece beni yalnız bırakmıyorsun?
Yalnızlık sadık bir arkadaştır
Hayatımı tek başıma sınıflandıracağım
Sadece bu baskının son bulmasını istiyorum.

Kafamdaki bu acıdan bıktım artık
Korkuyorum ve zorlanıyorum – yine zorluyorlar

MR. FREEDOM

2008-04-26T23:58:00.010+03:00

Fotoğrafçılığıyla tanınan William Klein'ın az sayıda filminden biri olan Mr. Freedom, Amerika Birleşik Devletleri'nin dış politikasına ironik bir bakış atmış zamanında. “Özgürlük” kavramının ABD'nin ellerinde aldığı şekli belki de en iyi yöntemle sunuyor önümüze. ABD'nin silahını elinden alıp gerisin geri saplıyor.
Her sahnesinde güldüğünüz ve eğlendiğiniz bu film pek de komedi filmi sınıfına girebilecek bir eser değil. Ne kadar eğlenseniz de, olayın ciddiyetinden kopamıyorsunuz. Üstelik 1969 tarihli bir filmin ciddiyetini bu şekilde koruması ister istemez düşündürüyor insanı. Neden değişmedik? Neden 40 yıl sonra bile hala aynı yerdeyiz?
Filmde ilk olarak gözümüze çarpan şey, her şeyin iki tarafa ayrılmış durumda olması. “Kızıllar ve Mavi-Beyaz-Kırmızılar”. Filmin baş kahramanı Mr. Freedom ise Amerika'nın özgürlük savaşçısı, Mavi-Beyaz-Kırmızıların en ünlü kahramanı; bir nevi Superman. Amerika'nın dünyayı kurtaran süper-adamlar fantezisiyle bol bol dalga geçilmiş filmde. Özellikle süpermarket olarak tasarlanmış bir Birleşik Devletler Konsolosluğunda, büyükelçinin Mr. Freedom'a “Batman nasıl?” diye sorması bu benzetmenin aydınlığa kavuşmasını sağlıyor adeta. Mavi-Beyaz-Kırmızı kostümünün içindeki (ki sözü geçen kostüm bir Amerikan Futbolu formasıdır) Mr. Freedom ile Superman arasındaki bağ açığa çıkıyor.
Gerçi Superman'in suçu neydi ki? Masumların hayatını kurtarmaktan başka? Bu noktada Mr. Freedom'ın abartmalarla dolu olduğunu hatırlatalım ve devam edelim: Superman aslında Amerikan Rüyası olarak bilinen, sömürerek yaşama rahatlığını savunuyordu. Aynı Mr. Freedom gibi...

Filmin ele aldığı esas nokta Amerika'nın dış politikası. Özellikle “demokrasiyi götürme” yöntemi. Filmin çekildiği dönemde Vietnam'a demokrasi götürülüyordu, günümüzde ise söz konusu demokrasi Irak'a götürülmekte.
Mr. Freedom'ın sık sık dile getirdiği bir ifade vardır. Her yeri bombalamak, her farklı düşüneni öldürmek gereklidir ki, insanlar şiddetin aslında bir şeyi çözmeyeceğini anlasınlar. Bunun için “özgürlük” kelimesini ileri atar. William Klein tam olarak bu noktada kendini gösteriyor. “Özgürlük” sadece bir kelimedir. Zira sosyalistler Mr. Freedom'a karşı olan eylemlerinde “Özgürlük'e Hayır!” sloganları atarlar. Buradaki tezat gözden kaçabilecek gibi değil. Özgür olmak için aslında “özgürlük” kelimesine ihtiyaç yoktur.
Üstelik sürekliliği devam eden sadece politik eleştiriler değil. Hollywood klişeleri de arada geçen 40 yılda güncellik kazanmış değil. Dünyayı kurtaran Amerikalı, aşık olduğu kadın, en yakın dostunun düşmanı tarafından acımasızca öldürülmesi... Bunların hepsi herkesin bir şekilde tanıdığı olaylar. Otel odasındaki Mr. Freedom'a getirilen kahvaltının içinde aslında zehir olduğunun anlaşılması ve uyanık (!) Mr. Freedom'ın yemeği getiren hizmetçiye zehirli olan omleti yedirmesi çok gördüğümüz sahnelerden başka biri tabii ki. O odadaki ölülerin sayısının giderek artması (dolapta saklanan Rus Ajanı) ve Mr. Freedom'ın istifini hiç bozmadan gününe devam etmesi de bu klişenin güçlenmesini sağlıyor. Zira bildiğimiz gibi Hollywood filmlerinde insan öldürmenin ne kadar kolay olduğu ortada.
Klein, insanların beynindeki yerleşmiş kalıpların eleştirisine Hollywood ile başlıyor ve televizyon dünyasıyla devam ediyor. Filmdeki ses kullanımı o kadar amatörce ki bilinçli bir amatörlük olduğu ilk duyumlarda anlaşılabilir. Sık sık senkronizasyonun tutmadığını, seslerin soğuk ve yapay bir tonla bize ulaştığını görüp duyuyoruz. Eski Amerikan televizyon dizilerinin başarısız seslendirmeleri geliyor ister istemez akla.
Amerika'nın en büyük kahramanı olan Mr. Freedom adaletin savaşçısıdır. Öldürerek, saldırarak, marşlar söyleyerek amacına ulaşma peşindedir. Kadınların sevgilisidir. Büyük bir binanın içine girer, bir odacığa kapanır ve bir “doktor”dan talimatlarını alır (tekrar; ne kadar tanıdık öyle değil mi?). Doktor, Freedom'ı Fransa'ya gönderir. Fransa, kızıl “şeytanlar” tarafından ele geçirilmek üzeredir. Fransızlar başbelası olsalar da komünizmin boyunduruğu altına girmelerine özgürlük adına izin verilmeyecektir.
En yakın arkadaşı olan Kaptan Formidable, Fransa'da “Rus Köylü” tarafından öldürülmüştür. Mr. Freedom, Rus Köylü'nün ve adamlarının kökünü kazımak için gittiği Fransa'da, Formidable'ın karısı Marie-Madeleine ile tanışır. Marie-Madeleine seksi elbiselerinin altında bir “Freedom” mayosuyla dolaşmakta ve her fırsatta bu mayoyu teatrallikle ortaya çıkarmaktadır. Marie-Madeleine sayesinde Mr. Freedom, Fransa'daki Freedom ordusuyla tanışır. Bu cesur adamlara Amerika'dan gelen, içinde kalem şeklinde bombalarında bulunduğu birer savaşma seti verir. Bunula herkes savaşa hazırdır ve Fransa'ya özgürlük ve demokrasi götürülecektir. Rus Köylü'nün ise yalnız olmadığı ortaya çıkar. “Kızıl Çinli” de ordadır. Rus Köylü'nün Mr. Freedom ile anlaşma yapmaya yeltenmesi onu kızdırmıştır. Rus Köylü, kocaman kırmızı bir kostümün içerisindeyken, Kızıl Çinli devasa bir robotumsudur.
Mr Freedom, Rus Köylü ile görüşmeye gider ve bir tabelaya çarparak kendini ciddi şekilde yaralar. Rus Köylü, onu tedavi eder. Amacı Mr. Freedom'ı anlaşma için ikna edebilmektir. Mr. Freedom kaçar ve kaçmasına Rus Köylü'nün isteğiyle yardım eden Rus ajanı Kızıl Marie'yi de öldürür. Fakat bu hareketi Kızıllar tarafından hoş karşılanmaz ve sonuç olarak Kızıllar, Freedom karargahına saldırmaya başlarlar. Bu sırada Mr. Freedom'ın aşık olduğu kadın olan Marie-Madeleine'in aslında bir Rus ajanı olduğu ortaya çıkar. En sonunda ise Kızıllar karargahı bombalayarak yok eder. Mr. Freedom, harabenin ortasında, bir kolu kopmuş bir şekilde yatarken kolunun içinden çıkan kablolar gözümüze çarpar. Kanı akan, maço, tamamen yozlaşmış olsa da duyguları olan bu karakter bir robottan başka bir şey değildir.
Sonuç olarak kapitalizmin ektiğini biçeceğini anlatan filmin Marksist bir duruşa sahip olduğu söylenebilir. Ama yine de bir komünizm güzellemesi olduğunu söylemek güçtür. İronik bir şekilde dalga geçilen elbetteki Amerika Birleşik Devletleri'nin sistemidir. Fakat zaman zaman “Kızıllar”a da dokundurulduğu gözden kaçırılmamalı. Özellikle Rus Köylü'nün Mr. Freedom ile olan ilişkisi, Sovyet Rusya ile ABD arasındaki ilişkinin bir özeti gibi adeta. Entrikalar, karşılıklı tuzaklar, iki tarafında aslında birbirlerinden daha iyi olmadığını gösteriyor.
Zaten Mr. Freedom'ın yenilişinin arkasında Rus Köylü'nün olduğunu söylemek de zordur. Mr. Freedom'ın yenişilinin sebebi Kızıl Marie'nin ölümüdür. Kızıl Marie, aslında verilen kurbandır. Simgeleştirilir ve Mr. Freedom'a karşı silah olarak kullanılır.
Amerika'nın simgesi Mr. Freedom'ın her zaman üç renk giyinen grubuna karşılık, her zaman tek bir renk giyen Kızıllar vardır. Kostümlerin, oyunculuğun, seslendirmedeki amatörlüğün, filmin renklerinin son derece abartılı olarak kullanıldığı bu filmde bütün bu öğeler Hollywood ve televizyonun bir eleştirisi. Film Amerika'nın dış politikasının medya sektörüne ne kadar işlediğinin ve insanların beyninin yıkanması için nasıl kullanıldığının bir göstergesi. Ama aslında bütün o Amerikan hayatının güzellemesini yapan filmlerinin (çocuk filmlerinden, yetişkinler için yapılan ataerkil aksiyon filmlerine) altında yatan vahşet sergileniyor filmde.
Mutlu aile tablosunun arkasından sızıp gelen kanlı bir hançeri fark etmemizi istiyor William Klein. Başta da söylediğim gibi, bunun için ABD'nin silahını kullanıyor, kendi endüstrisini, kendi beyin yıkama aracını. Üstelik onun yarattığı bütün değerleri kullanıyor. Sadece bunları gizleyen süslemeleri kaldırarak. Filmde kadın vücudunun metalaştırılması, silahların konuşması, erkek egemenliğinin her yerde kendini göstermesi, klasik Amerikan bakış açısını gözümüze sokuyor.
Aslında Mr. Freedom da bir Hollywood gişe filminden beklenecek olan her şey var. Öte yandan bir filmden isteyeceğiniz en son şeyler de onda. İkisi mükemmel bir karışım yaratıyor. Bu gerçekdışı film, korkutucu bir gerçeklik kazanıyor. Beynimize çözülmesi zor bir soru yerleştiriyor: “Tekrar mı ediyor her şey, yoksa aslında tekrar edicek kadar bile değişim yaşayamıyor muyuz?”. Doğanın kanunun değişim olduğunu aklınıza geldiğindeyse daha korkunç bir şey fark ediyorsunuz: İnsanlar, her şeyi daha hızlı ve daha kolay hale getirmeyi değişim sanmakta. Çözümse hla üretilememiş. Dertlerimiz 40 yılı aşkın süredir değişmemiş. İnsanlık yerinde saymakta...

William Klein

2008-04-16T22:28:00.007+03:00