dans!!

Sleepless Night in Tartu

shoes forsaken - drunks and waiters

bridge of sex

gas station coffee and waiting

and don't forget 
the infamous perversion that people remember

leave again as you came

but keep your fingers warm

Geri Dönmek Üzerine

1. Bembeyaz yolda yürüyorum. Ayaklarımın karda çıkardığı seslerle bir ritm oluşturmaya çalışıyorum. Yürüyüş müziğim, ısınma ayinim...

2. Aynada yüzüm bembeyaz. Saçlarım ıslak, olduklarından daha siyah görünüyorlar. Dudaklarım mosmor, gözlerim iki boncuk gibi; donuk, hayatsız bir parıltıyla parlıyorlar.

3. Yemek yiyorum. Her lokma mideme oturuyor, çakıl taşları yiyorum.

4. Çalışmam lazım, yapılacak çok şey var. Umursamıyorum ve unutmaya odaklanıyorum. Zihnimde bir hikaye var ve onu yaşıyorum.

5. Her harfi bir gölge oluşturuyor. Bir iğnenin gölgesi beyazın üzerindeki siyah lekelere dönüşüyor. okuduğum bir hikayeyi düşünüyorum. Aklıma "kir"ler geliyor.

6. Bir noktadan sonra uyuşukluk başlıyor. Bir şeyler üzerime biniyor. Her otobüs yolculuğu, zor ve dışarısından daha soğuk. Evime geliyorum, ama ona ulaşamıyorum. Eve gitmeyi reddediyorum. Yolculuk.Bir tapınma benim için: ben yola tapıyorum.

7. Kendimi çok kolay utandırabiliyorum. Utanç unutulabilecek bir his değil, bir tür ayna-vicdan. Neysem, oyum. Böylesi daha kolay. Ödenecek bedel daha ağır ama özgürlük asla kolay değildir.

8. Özgürlük dedim. Herkes kendi anlamını katıyor ona. Unutmamak lazım, gerçekten özgürlük olsaydı asla tanımı yapılmazdı. Özgürlük var olsaydı, kelime olmazdı.

9. Sayısız düşünceler ve asıl istediğimi ben bile bilmiyorum beklentilerimi sunarken. Benim için var olan şeyler basit: istemek ya da istememek, mutlu olmak ya da olmamak.

10. İnanıyorum ve inandıklarımın kişiselliğine inanıyorum. İnanma kapasitem cesaret edebilme düzeyimden daha yüksek.

11. Cesaret ve aşk en güçlü iki söz. Aşk değişken, akıcı. Birine duyduğun aşk güçlenirken diğeri solmaya başlıyor. Cesaret, sabit bir kaya gibi, kararlı.

12. Akışkanlığımı tanıyorum. Ölümcül ve durdurulamaz.

13. O ismi biliyorum. Hayalden de güçlü olan şeyleri tanıyorum. Ulaşamadığım, ulaşma gereksinimim.

14. Yorgunluk çöküyor üstüme, yere uzanıyorum. Garip, düzenli ve çirkin bir sesi dinliyorum. Üzerine halkalar çizen, devamlı, düzensiz bir ses ekleniyor. Sessizlik uzakta ve imkansız.

15. Ormanda yalnız kalmak, toprağın kokusu, sert bir yatakta-toprakta uyumak. Bütün böcekler ve geri kalan her şey. Soldan yükselen güneş. Yaz.

Capturing the Friedmans

2003.

watch this documentary.

it is good.

define it, lee.

http://www.d-e-f-i-n-i-t-e-l-y.com/

I guess this is my favorite site of the month.

enjoy fellovers.

Emek.

50 yıl sonra torunlarımla İstiklal Caddesi'nde yürürken onlara Emek Sinemasının eskiden bulunduğu yeri gösterip "burada bir zamanlar çok özel bir sinema vardı, ama ben 20 yaşındayken yıktılar." demeyi reddediyorum.

Istanbul'un boğazdan geçen vapurları, tarihi yarım adası, bütün o gururlandığımız kültürel mirası, hiç biri ben de Emek Sineması kadar özel bir yere sahip değil. Bir filme ne olursa olsun Emek Sineması'nda gitmeye çalıştığımızı, festival zamanı okuldan çıkıp Emek Sineması'na koşturduğumuzu düşünüyorum, ve aslında orada ne kadar da az film izlediğim geliyor aklıma. Hep oradaydı, yıkılması mümkün değildi ki; Emek'e istediğim zaman gidebilirdim. Kültürel mirastan çok daha fazlası Emek benim için. O benim için kişisel bir miras. Kendi çocuğumu oraya götürüp, aynı kendi annemle yaptığım gibi, sahneyi çevreleyen işlemeler ve perdenin kıpkırmızılığı hakkında konuşmak istiyorum. O kıpkırmızı perde açılırken duyacağımız heyecan hakkında konuşmak istiyorum. Emek sineması koltuklarına montlarımızı koyarak boyu yetişmeyen çocuğumun sahneyi görmesini sağlamak istiyorum. Aynı annemle, babamla yaptığım gibi.

Emek'siz bir İstanbul'da yaşamayı reddediyorum.

After 50 years from now on, I refuse to say "There was a very special movie theatre, but they demolished it when I was 20" to my grandchildren while we are walking down in the Istiklal.

Ships sailing in the Istanbul's famous bosphorus, historical peninsula, that cultural inheritance that we all proud of, non of them are important as Emek Theatre. I think of the times that we insist on seeing a movie in the Emek no matter what, running after school to there to watch a festival film and I realize that I haven't went there enough; since it was going to be there, always. Emek is much more than a culturel inheritance for me. It is personal inheritance that I will leave to my children. I want to take my child there and I want to talk about that red curtain, as I did with my mother. I want to talk about the excitement for the opening of the red curtain. I want to put our coats to the chairs of the movie theatre for my child to sit on so my child will be able to see the screen. Just like I did with my mother, or with my father.

I refuse to live in an Istanbul without Emek. Istanbul will be no more without it's cinema theatre.

The Man Who Has Nothing To Do With "Need"

Dialogue Between a Priest and a Dying Man

Enough is Enough

Hey, hey I listen to you pray as if some help will come
Hey, hey She will dance on our graves when we are dead and gone
Hey, hey to the suicide day, the blind man blunders on
Hey, hey She will dance on our graves when we are dead and gone 

As children learn about the world, we built that wall of sand
Along the beach we laboured hard with our bare hands
We worked until the sun went down beneath the waves
And the tide came rolling splashing in, washed the wall away
How do we tell the people in the white coats
Enough is enough?

Instructions to Follow...

If you ever find yourself in a fairy-tale, this Instructions must be followed.

Fox Fight

it's a bad night
for a fox fight
blank from blame
black from shame
it's a sun dial keeping time with your wounds
it's the moon 

http://www.myspace.com/flatlineskyline

Kisses Over Babylon

Soy illuminados

Illuminados

Oh man, what the hell is going to happen to Rand Al'Thor or Karaethon Cycle

This was the question that i asked to my friend. He didn't read the series. The answer was:

"He is going to burn. Actualy, I will burn him and I will create him again. Or nothing good will happen."

Karaethon Cycle

And it shall come to pass that what men made shall be shattered, and the Shadow shall lie across the Pattern of the Age, and the Dark One shall once more lay his hand upon the world of man. Women shall weep and men quail as the nations of the earth are rent like rotting cloth. Neither shall anything stand or abide…

Yet one shall be born to face the Shadow, born once more as he was born before, and shall be born again, time without end. The Dragon shall be Reborn, and there will be wailing and gnashing of teeth at his rebirth. In sackcloth and ashes shall he clothe the people, and he shall break the world again by his coming, tearing apart all ties that bind. Like the unfettered dawn shall he blind us, and burn us, yet shall the Dragon Reborn confront the Shadow at the Last Battle, and his blood shall give us the Light. Let tears flow, O ye people of the world. Weep for your salvation.

On the slopes of Dragonmount shall he be born,

born of a maiden wed to no man.

He will be of the ancient blood, and raised by the old blood.

When the winds of Tarmon Gai’don scour the earth,

he will face the Shadow and bring forth Light again in the world.

Twice and twice shall he be marked,

twice to live, and twice to die.

Once the heron, to set his path.

Twice the heron, to name him true.

Once the Dragon, for remembrance lost.

Twice the Dragon, for the price he must pay.

Twice dawns the day when his blood is shed.

Once for mourning, once for birth.

Red on black, the Dragon’s blood stains the rock of Shayol Ghul.

In the Pit of Doom shall his blood free men from the Shadow.

Five ride forth, and four return.

Above the Watchers Over the Waves shall he proclaim himself,

bannered ‘cross the sky in fire.

When the Dragon is Reborn he will break all oaths, shatter all ties.

The Stone of Tear will never fall, till Callandor is wielded by the Dragon’s hand.

The Stone of Tear will never fall, till the People of the Dragon come.

Into the heart he thrusts his sword,

into the heart, to hold their hearts.

who draws it out shall follow after,

What hand can grasp that fearful blade?

Power of the Shadow made human flesh,

wakened to turmoil, strife and ruin.

The Reborn One, marked and bleeding,

dances the sword in dreams and mist,

chains the Shadowsworn to his will,

from the city, lost and forsaken,

leads the spears to war once more,

breaks the spears and makes them see,

truth long hidden in the ancient dream.

He shall slay his people with the sword of peace, and destroy them with the leaf.

With his coming are the dread fires born again.

The hills burn, and the land turns sere.

The tides of men run out, and the hours dwindle.

The wall is pierced, and the veil of parting raised.

Storms rumble beyond the horizon, and the fires of heaven purge the earth.

There is no salvation without destruction, no hope this side of death.

The unstained tower breaks and bends knee to the forgotten sign.

The seas rage, and stormclouds gather unseen.

Beyond the horizon, hidden fires swell, and serpents nestle in the bosom.

What was exalted is cast down; what was cast down is raised up.

Order burns to clear his path.

There can be no health in us, nor any good thing grow,

for the land is one with the Dragon Reborn, and he is one with the land.

Soul of fire, heart of stone, in pride he conquers, forcing the proud to yield.

He calls upon the mountains to kneel, and the seas to give way, and the very skies to bow.

Pray that the heart of stone remembers tears, and the soul of fire, love.

As the plow breaks the earth shall he break the lives of men,

and all that was shall be consumed in the fire of his eyes.

The trumpets of war shall sound at his footsteps, the ravens feed at his voice,

and he shall wear a crown of swords.

Master of the lightnings, rider on the storm,

wearer of a crown of swords, spinner out of fate.

Who thinks he turns the Wheel of Time,

may learn the truth too late.

The Seals that hold back the night shall weaken,

and in the heart of winter shall winter’s heart be born,

amid the wailings of lamentations and the gnashing of teeth,

for winter’s heart shall ride a black horse, and the name of it is Death.

And it shall come to pass, in the days when the Dark Hunt rides,

when the right hand falters and the left hand strays,

that mankind shall come to the Crossroads of Twilight,

and all that is, all that was,

and all that will be shall be shall balance on the point of a sword,

while the winds of the Shadow grow.

He shall heal the wounds of madness and cutting of hope.

He shall bind the nine moons to serve him.

The north shall he tie to the east, and the west shall be bound to the south.

He shall break the nations, and shatter the world.

His blood on the rocks of Shayol Ghul,

washing away the Shadow, sacrifice for man’s salvation. 

Fortune rides like the sun on high

with the fox that makes the ravens fly.

Luck his soul, the lightning his eye,

He snatches the moons from out of the sky.

When the Wolf King carries the hammer, thus are the final days known.

when the Fox marries the raven, and the trumpets of battle are blown.

No Need To Speak.

If You Go To Be A Soldier

You'll feed on beans and on rotten hay, 

and a horse's hoof come your naming day. 

You'll sweat and bleed till you grow old, 

And your only gold will be dreams of gold, 

If you go to be a soldier. 

If you go to be a soldier. 

Your girl will marry another man. 

Your muddy grave will be all your land. 

Food for the worms and none to mourn. 

You'll curse the day you were ever born, 

If you go to be a soldier. 

If you go to be a soldier. 

Street Fighter vol. 1

http://icmihrak.blogspot.com/

I feel...

Blood Thirsty!!!

Stop.. Wait... I'm... "Counting the Beats"

"I will now close my eyes, I will stop my ears, I will turn away my sense from their objects, I will even efface from my consciousness..."                         Rene Descartes, Meditations

So, yes. 

And here I am at the middle of nothing.

That's how I started to here that song again,

that song from a long time ago,

that song that I heard as I lick my salty lips

You, love, and I,

(He whispers) you and I,

And if no more than only you and I,

What care you or I?

Counting the beats,

Couting the slow heart beats,

The bleeding to death of time in slow heart beats,

Wakeful they lie.

Cloudless day,

Night, and a cloudless day,

Yet the huge storm will burst upon their heads one day

From a bitter sky.

Where shall we be,

(She whispers) where shall we be,

When death strikes home, O where then shall we be

Who were you and I?

Not there but here,

(He whispers) only here,

As we are, here, together, now and here,

Always you and I.

Counting the beats,

Counting the slow heart beats,

The bleeding to death of time in slow heart beats,

Wakeful they lie.

robert graves

TREATISE

It makes me think that I don't know a shit about music.

press the music button:

thanks to Zeke, who asked me the question ("what treatise?") for making me discover this piece

Treatise is composed by Cornelius Cardew

Sıkıntı

What is TRASH TRILOGY? bilmiyorum ama ES IST GEIL!! FUCKING FUNNY!! muhahahahahhaa.. İşte burda Hänsel & Gretel bölümü, başrolde Rodrigo Gonzales, anlatıcı ise Bela B Felsenheimer.

KAPUTT

I'm So Excited!!

Edebiyat'ın sevgili yengesi

AMANDA FUCKING PALMER'dan

Leeds United

All the way!!!

Sam Paints...

Sam Weber

without you knowing it...

Blood the Last Vampire: Saya

Catwoman; Selina Kyle

Zatanna

Endless Hourglass

very soon without you knowing it you'll forget about me.

Art by Eric Canete

this is not a JESUS...

History of Philosophy dersi ve İsa hakkındaki bütün muhabbetlerden sonra bu resim sanırım beni kendi gerçekliğime döndürdü. Mükemmel zamanlama..

"not a jesus" by Colin Fix

I'm Going To Be in a Trouble For This One....

Colin Fix'in çalışmalarından seçmeler... burada daha fazlası

esnek adamları seviyorum...

John Frusciante is not Red Hot Anymore.

1989

Mother's Milk - .. John Frusciante: genç ve körpe....

1991

Blood Sugar Sex Magik: J.Fru. ile ikinci albüm. Dahi çocuk.

1999

Californication: John'un grubu ilk terk edişinden sonra tekrar bir araya gelmek... 

Rock tarihinin en büyük geri dönüşlerinden biri...

2002

By the Way: Grubun en kişisel albümü... 

2006

Stadium Arcadium: Çift CDli ilk albümleri... John'un en olgun gitar kısımlarının olduğu albüm de denilebilir...

2009

"When I quit the band, over a year ago, we were on an indefinite hiatus. There was no drama or anger involved, and the other guys were very understanding. They are supportive of my doing whatever makes me happy and that goes both ways.

To put it simply, my musical interests have led me in a different direction. Upon rejoining, and throughout my time in the band, I was very excited about exploring the musical possibilities inherent in a rock band, and doing so with those people in particular. A couple of years ago, I began to feel that same excitement again, but this time it was about making a different kind of music, alone, and being my own engineer.

I really love the band and what we did. I understand and value that my work with them means a lot to many people, but I have to follow my interests. For me, art has never been something done out of a sense of duty. It is something I do because it is really fun, exciting, and interesting. Over the last 12 years, I have changed, as a person and artist, to such a degree that to do further work along the lines I did with the band would be to go against my own nature.  There was no choice involved in this decision. I simply have to be what I am, and have to do what I must do.

Sending love and gratitude to you all."

John Frusciante artık bir biber değil.

I'm Deranged

dedicated to going

Hallelujah

Statuesque

Directed by Neil Gaiman

Starring: Amanda Palmer, Bill Nighy

Kiss

I heard a sound.

What sound?

A sound.

I heard a sound too.

What sound?

The sound of music.

Machmalauter

DIE TOTEN HOSEN

Live CD


Live in Berlin DVD

Turn it Again

Some of us get a little Bazılarımız az alır
and some a lot ve bazıları fazla
we've got to make due Gerekeni yapmalıyız
with what ever we got Elimizde ne varsa
we get it hot we cool it down sıcak alır soğuturuz
and then we pass it around ve sıradakine göndeririz

you can dance dans edebilirsin
for the sake of a golden day altın günün uğruna
take a chance on getting rid şansını dene kurtulmak için
of whatever's in your way yoluna her ne çıktıysa ondan
next stop big hop gelecek durak büyük çıkış:
is turning night into day geceyi gündüze çevirmek

sometimes when Bazen
i'm lying there all alone Yapayalnız uzanırken
i think of every little nothing her küçük hiçbir şeyi düşünüyorum
that we could own sahip olabileceğimiz
to overthrow all of you hepinizi geçebilmek için
who have overgrown siz fazla büyümüşleri

all my friends bütün arkadaşlarım
like to spend harcamaktan hoşlanır
days on end günlerini sonda
on the mend tamir ederken
i turn to you, i turn into sana dönüşüyorum, ona dönüşüyorum
and then i turn it again ve tekrar dönüştürüyorum

here we go işte gidiyoruz

all we know tek bildiğimiz
heavy load, ağır bir yük
start to float batmaya başlayan
without a doubt, we turn it out şüpheye düşmeden, kapatıyoruz
and then we turn it again ve sonra tekrar dönüştürüyoruz

lets dance all night and day now bütün gece ve gün boyunca dans edelim şimdi
get down and show the way how eğil ve nasıl olduğunu göster
i want to show you that i care ben de sana umursadığımı göstermek istiyorum

two things i want to say now Şimdi iki şey var söylemek istediğim
you make it all ok now Şimdi her şeyi düzelteceksin sen
i need to know that you are there orada olduğunuzu bilmem gerek...

i've come to learn Öğrenmeye geldim
whatever time i can find to spend harcayabileceğim ne kadar zaman varsa
taking flight into Uçuşa geçmek
whatever light we bend büktüğümüz ışığa doğru
out on the street dışarıda, sokakta
i get a beat and then bir ritmim var ve sonra
i turn it to ten ben de onu ona dönüştürüyorum

lace boots and the ladies of kasakstan oyalı botları ve Kazakistan'ın leydileri
kick 'em high to the sky Gökyüzüne doğru gönder onları
all of this just because we can bütün bunlar, çünkü yapabiliriz
i turn to cuba Küba'ya dönüşüyorum
then aruba then the dominican sonra Aruba sonra Dominikan

we've got to move it Hareket ettirmeliyiz
if we want to do our best eğer yapabildiğimizin en iyisini yapmak istiyorsak
we've got to shake it Sallamalıyız
if we want to keep it fresh eğer onu taze tutmak istiyorsak

i'm turning down aşağı dönüyorum
all the heavy psychology bütün bu ağır psikoloji
to cut a rug bir halıyı kesmek
and i make no apology ve özür dilememek için
i turn a cheek, i turn a key yanağımı dönüyorum, bir anahtarı dönüşütürüyorum
and then i turn it for free ve sonra onu özgürlüğe dönüştürüyorum

we've got to move it hareket ettirmeliyiz
just a little to hit the spot sadece birazcık, merkeze vurabilmek için
a whirling derbish in a flurry dönen bir derviş fırtınalı
a fox to trot bir tilki aceleyle
come clown around, a robot gelip palyaçoluk yap buralarda, bir robot
doin' the astronaut astronotlaşan...
.
.

Fuchsia & Steerpike

...çektiği acıya karşın büyülenmiş gibi onu seyrediyordu. Sanki başka bir dünyadan gelmiş, farklı yapıya sahip, daha akışkan hareketli, daha soğuk, daha sert, daha hızlı birini izliyordu. İçi Steerpike'ın hareketlerindeki soğuk kesinliğe başkaldırıyordu, ama kendisinden böylesine farklı olan o yabancıyı kıskançlıkla karışık bir hayranlıkla izlemeye başlamıştı...

In Memoriam Lilith

Temmuz 2006 - Kasım 2009

Lilith narin patilerini sessizce yere vura vura ortalıkta dolanmaya başladı. Diğerleri dışarı çıkmıştı. Lilith onların o muhteşem patilerini tüylerinden geçiremeyecek olmalarına hayıflandı. Ona göre insanların en iyi tarafları patileriydi, şahane şeyler yapabiliyorlardı o patilerle. Elbette avlanmak için hiç uygun değildi o patiler, -zaten insanlar avlanamayacak kadar hantaldı- ama insanlar avlanmadan da yiyecek bir şeyler bulabiliyor gibiydiler. Yedikleri bazı şeylere bakarak hala yaşıyor olmalarına şaşırıyordu Lilith.
Koltuğun üzerinden pencere pervazından atlayıp dışarı bakmaya başladı. Güneşli bir gündü, insanların burada kalmamalarını anlayabiliyordu. Kaldığı yeri sevmediğinden değil, büyük, rahat bir evdi ve ilk geldiğinde tüm gizli köşelerini keşfetmek günlerini almıştı –hala da hoşlanıyordu bu keşfetme işinden- ama yine de Lilith dışarıya baktığında bir kıskançlık hissetti.
Kendi türünden biri vardı dışarıda, irice, uzun tüylü bir dişi. Pencere sesleri boğduğundan ne söylediğini anlayamıyordu, ama pek dostane gelmiyordu kulağa. Aynı dişiyi daha önce de görmüştü, bir şekilde bu büyük eve girmeyi başarmış, onu besleyenlere yaltaklanırcasına miyavlayarak yiyecek istemişti. Lilith’i görünce nezaketi birden kaybolmuş, tıslamaya başlamıştı. Kıskanıyordu kuşkusuz, Lilith de kıskanılmayacak gibi bir dişi de değildi hani. Yine de o dışarıdaydı, Lilith içeride.
Hüzünle kulaklarını indirerek pencere pervazından aşağı atladı. İnsanları dışarıda ne yapıyordu acaba? Ne zaman gelirlerdi? Eh, çabuk gelseler iyi olacaktı, çünkü Lilith mama kabında kayda değer bir azalma gözlemlemişti. Mama kabının biraz ilerisinde duran mama torbasını patileri yumrukladıysa da, bunun poşet hışırdamalarından başka bir getirisi olmadı. Bu insanlar nasıl beceriyordu o patileri öyle kullanmayı anlamıyordu.
Biraz daha yemek umudunu bir kenara itip gezintisine devam etti. Canı kestirmek istemiyordu. İçinde, şu insanların üzerinde uyuduğu, kendisinin de kestirmek için tercih ettiği kocaman şeyin olduğu odaya girdi (elbette Lilith odayı bu şekilde düşünmüyordu, kısaca ‘uyku odası’ adını vermişti kendi içinde odaya). Bir an duvardaki üzerinde resimler olan kâğıtları tırmalamakla, yerdeki kâğıtları yemek arasında kaldı, sonra duvardaki resimlere yöneldi.
Tam tırnaklarını germiş kâğıt yırtılmasının nefis sesiyle mırlamaya başlamıştı ki, resim gürültülü bir hışırdamayla üzerine düştü. Tabii resmin üzerine düşmesiyle Lilith’in ok gibi fırlayıp odanın diğer ucunda belirmesi bir oldu. Kalbi gümbür gümbür –ya da daha doğrusu kalbinin boyutunu göz önünde bulundurursak ‘pıtır pıtır’- atıyordu. Kendini kaptırıp resmi fazla güçlüce aşağı doğru çekmişti. Kendine başka bir eğlence bulmaya karar verdi.
Bu gün gittikçe daha da fazla canını sıkıyordu, o şey üzerine düştükten sonra iyice sinirleri gerilmişti. Ne yazık ki bu evde tek bir fare bile yoktu. Bu durma içten içe sinirlenerek evde dolanmaya başladı. Yan odaya geçti, üzerine tırmanması pek güvenli olmayan –kendisinden çok üzerine tırmandığı şeyler için güvenli olmayan- yerlerde dolanmaya başladı. Fare bile olmayan bir evde Lilith ne işe yarardı ki? Süs eşyası mıydı o? Sinirli küçük bir miyavlamayla tırmandığı yerden aşağı atlayıp birkaç küçük eşyayı da beraberinde devirdi (biraz sakar bir kedicikti Lilith).
Birden odada dolanırken bir hava akımı hissetti. Evde tüm pencereler kapalıydı, bunu biliyordu Lilith. Yine de orada… Bir açıklık… Oradaki serinlik, özgürlüğün nefis kokusu…

* * *

“Cehennemi terk etmeden önce kanatları kesiliyordu ya…” dedi dişi insan apartmanın önünde çantasından şıngırdayan metal şeyleri çıkararak. İkinci dişi başını salladı:
“Pek iştah açıcı bir sahne değildi,” dedi ilk dişi kapıyı açarken. “Özellikle-”
Bir şey hızla kapı aralığından içeri süzüldü.
“Yine şu sokak kedisi-” sözü yarıda kesildi. “Lilith!”
“Dışarı nasıl çıkmış?”
Lilith insan dişilerinin konuşmasını dinlemedi. Soluk soluğa kalmış, ıslanmış, çalı çırpıya takılmış normalde yumuşak uzun tüyleri dikilmişti, patileri çamurluydu ve ısınmaya ihtiyaçları vardı. Daha önce insanların dışarı şemsiyesiz çıktığında mutlaka yağmur yağacağına dair asılsız ve saçma iddialarını duymuş, doğru olabileceklerini hiç düşünmemişti. Yine de, ne kadar perişan görünürse görünsün, kendini hiç bu kadar canlı, bu kadar özgür hissetmemişti.

Shaq Holyday